Friday, September 30, 2005

Πες το βρε κουραδόμαγκα


Όπως μετέδωσε το Mega, ο Θόδωρος Πάγκαλος άφησε υπονοούμενα για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι «ο Ανδρέας Παπανδρέου έγινε πρόεδρος, επειδή ήταν γιος του Γιώργου, ο Κώστας Σημίτης λόγω δημοσκοπήσεων και ο Γιώργος όλοι ξέρουμε πώς...».

Πως βρε; Πες το ντε.

Ο κύριος κύριος Χριστόδουλος


«Ο καθένας μας έχει μία ταυτότητα, πέρα απ' αυτή που έχει στην τσέπη του. Την ταυτότητα της φυλής, του γένους του, της πατρίδας του, της οικογένειάς του, της θρησκείας του. Αυτή την ταυτότητα πρέπει να την τιμούμε, να την αναγνωρίζουμε και να μην την διαπραγματευόμαστε. Αυτό σημαίνει ορθόδοξος Χριστιανός, αυτό σημαίνει Ορθόδοξος Έλληνας».

«Όποιος δεν πιστεύει στην Ελλάδα, στην πατρίδα του και στην αξία του ως άνθρωπος αυτός δεν ξέρω αν έχει το δικαίωμα να ζει στη χώρα αυτή και σ΄αυτή τη ζωή».

Αυτά τα λόγια αγάπης και συγγνώμης βγήκαν από τα χείλη του αρχιεπίσκοπου κυρίου κυρίου (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τον λένε δύο φορές κύριο, λες και κάποιος του έχει αμφισβητήσει την ιδιότητα αυτή και την επαναλαμβάνουν εις διπλούν για επιβεβαίωση) Χριστόδουλου. Και όποιος τολμήσει να αποκαλέσει φασίστα αυτόν τον κύριο κύριο , πιπέρι στο στόμα του...

Πελαργός


Eνας πελαργός και κουβαλάει ένα γέροντα 80 χρονών.Κάποια στιγμή γυρνάει ο γέροντας και του λέει:"Έλα μαλάκα, παραδέξου ότι χαθήκαμε".

Ευγενικοί χορηγοί

Γέμισε η Αθήνα με διαφημίσεις της «SAMSUNG». Οχι γιατί κάνει κάποια διαφημιστική καμπάνια η εν λόγω εταιρία, αλλά διότι είναι ο επίσημος χορηγός του «SAMSUNG Running Festival - Από την Αθήνα στο Τορίνο», το οποίο διοργανώνει ο Οργανισμός Νεολαίας και Αθλησης του Δήμου Αθηναίων. Οσοι συμμετάσχουν σε αυτό το ...«φεστιβάλ», θα τρέξουν μεθαύριο το πρωί (2/10) περίπου τρία χιλιόμετρα στο κέντρο της Αθήνας.
Ο Δήμος Αθηναίων, και γενικότερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση, θα μπορούσε να είναι ο φορέας εκείνος που θα προωθούσε το μαζικό λαϊκό αθλητισμό. Τον αθλητισμό εκείνο που - όντας ερασιτεχνικός - θα διακατέχεται από διαφορετικές αξίες από τον σημερινό, άκρατα επαγγελματικό, αθλητισμό του ντόπινγκ και των κερδών, που προωθούν οι πολυεθνικές που επενδύουν στον αθλητισμό.
Και όμως, η διοίκηση του πρώτου δήμου της χώρας, αντί να προωθεί ουσιαστικά και με πρόγραμμα το μαζικό λαϊκό αθλητισμό, διοργανώνει δυο - τρεις φορές το χρόνο τέτοια ...«φεστιβάλ». Πάντα με την ευγενική χορηγία κάποιας μεγάλης εταιρίας, όπως στην περίπτωση του «Γύρου της Αθήνας» με τη χορηγία της «Καρφούρ».
Και για να μην υπάρχει κάποια παρερμηνεία, αξίζει να σημειώσουμε ότι η «SAMSUNG» ήταν μια εκ των κεντρικών χορηγών των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και των πολυεθνικών...

(Από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

Thursday, September 29, 2005

Κοινή εκδήλωση Ελληνικού και Τούρκικου Κομμουνιστικού Κόμματος

(Συγκέντρωση του ΚΚ Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη)

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, στα πλαίσια των σχέσεων συνεργασίας και αλληλεγγύης, που αναπτύσσουν σε ό,τι αφορά στην πάλη των δύο λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στις ενώσεις του, όπως το NATO και η ΕΕ, συνδιοργανώνουν διεθνή διάσκεψη στην Κωνσταντινούπολη, το Σάββατο 1η του Οκτώβρη, με θέμα «Οι εξελίξεις στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και η νέα δυναμική της αντιιμπεριαλιστικής πάλης», στην οποία έχουν προσκληθεί κομμουνιστικά κόμματα και αντιιμπεριαλιστικές οργανώσεις από διάφορες χώρες.

Μέχρι στιγμής έχουν ανακοινώσει τη συμμετοχή τους στη συνάντηση κομμουνιστικά κόμματα και αντιιμπεριαλιστικές οργανώσεις από Βέλγιο, Βοσνία - Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Γαλλία, Δανία, Ιρλανδία, Κύπρο, Ουγγαρία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Συρία, Τσεχία, Τουρκία, ενώ θα συμμετάσχει και αντιπροσωπεία από το ΚΚ Κούβας.

Στη συνάντηση από μέρους του ΚΚΕ θα συμμετάσχει πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ με επικεφαλής τον Δημήτρη Κουτσούμπα, μέλος του ΠΓ.

Α σιχτίρ* ΠΑΣΟΚοΝουΔουληδες

Μας έπρηξαν με τις ανούσιες αντιπαραθέσεις τους στα τηλεοπτικά παραθύρια οι διάφοροι ΠΑΣΟΚοΝουΔουληδες. Την ίδια στιγμή όμως χέρι-χέρι ψηφίζουν στη Βουλή (την αποκαλούμενη και «Ναό της Δημοκρατίας» τους), νόμους που εξυπηρετούν τα αφεντικά τους. Ο τελευταίος από αυτούς τους νόμους ήταν του υπουργείου των Εφοπλιστών. Το «Κόμιτι» έδωσε εντολή και τα σκυλιά δεμένα...

«Όλες οι ρυθμίσεις που εισάγονται με το νομοσχέδιο είναι απολύτως εναρμονισμένες με το κοινοτικό δίκαιο. Στόχος είναι η εκμετάλλευση των ευνοϊκών κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν οκτώ μήνες το χρόνο στη χώρα μας, η ανάδειξη του φυσικού, ιστορικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και η μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του εθνικού μας πλούτου μέσω της διενέργειας συστηματικών ψυχαγωγικών καταδύσεων», είπε ο εφοπλιστόδουλος υπουργός Ναυτιλίας Μανώλης Κεφαλογιάννης. «Το νομοσχέδιο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση», υποστήριξε ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Διαμαντίδης συμπληρώνοντας πως είναι αποτέλεσμα των προσπαθειών των πρώην υπουργών Ναυτιλίας Γιώργου Ανωμερίτη και Χρήστου Παπουτσή.

Άντε τώρα να βρεις ποιος είναι πιο πιστός λακές των εφοπ-ληστών.
(* α, γαμηθείτε)

Wednesday, September 28, 2005

ΠΑΣΟΚοθολωμαστούρες




«Η αντιμετώπιση των ναρκωτικών αποτελεί πεδίο κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης και δράσης», δήλωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος μετά την επίσκεψή του στον ΟΚΑΝΑ, επικεφαλής κλιμακίου του ΠΑΣΟΚ. Με δεδομένη παλιότερη δήλωση του σημερινού αρχηγού του ΠΑΣΟΚ (που ποτέ δεν ανακάλεσε), ότι ήταν χασικλής και με γνωστή την προτροπή του να έχουμε μια γλάστρα με χασίς στο μπαλκόνι μας για προσωπική μας χρήση, η δήλωση αυτή του Βενιζέλου να ενταχθεί στη συνήθη πρακτική του ΠΑΣΟΚ να θολώνει τα νερά, ή να εκληφθεί ως ευθεία βολή κατά του γιου της αμερικάνας σκύλας και του δηλωσία και εγγονού του παπατζή;

Άντρες



Δύο κρουπιέρηδες κάθονται βαριεστημένα στη μπαρμπουτιέρα του καζίνο.Ξαφνικά εισβάλλει μια ιδιαίτερα ελκυστική ξανθιά και ποντάρει 20.000 δολάρια σε μια ζαριά λέγοντας:«Ελπίζω να μη σας πειράζει, αλλά αισθάνομαι πολύ τυχερή όταν παίζω γυμνή».Με αυτά, ξεκουμπώνει το φερμουάρ, βγάζει φόρεμα και εσώρουχα, ρίχνει το ζάρι και φωνάζει:«Έλα μωρό μου, η μαμά χρειάζεται καινούργια ρούχα!».Κοιτάει με αγωνία και μόλις το ζάρι σταματά, αρχίζει να χοροπηδάει πάνω κάτω ουρλιάζοντας:«ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ ΚΕΡΔΙΣΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!»Αγκαλιάζει έναν-έναν τους κρουπιέρηδες, παίρνει τα κέρδη και τα ρούχα της και εξαφανίζεται. Οι τύποι κοιτάζονταν αποσβολωμένοι. Τελικά ο ένας ρωτάει:-Είδες τι ζαριά έφερε;-Δεν ξέρω, νόμιζα ότι έβλεπες εσύ!

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Δεν είναι χαζές όλες οι ξανθιές. Όλοι οι άνδρες, όμως, είναι ίδιοι!

Άντε και στη Κόκκινη Μηλιά

Πήραμε το γιουροποδόσφαιρο, φέτος πήραμε και το γιουρομπάσκετ, άντε του χρόνου στην Κόκκινη Μηλιά!!!!!

(από τη στήλη του τηλέπαθου στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

Tuesday, September 27, 2005

Ο Γιάννος ...



Λέτε να τ’ άρπαξε; Δεν το πιστεύω. Την ατράνταχτη περιουσία του τη δημιούργησε κάνοντας δύο γάμους και φυσικά εργαζόμενος σκληρά. Μόνο μην μου ζητήστε να σας πω που έχει δουλέψει ο Γιάννος, εκτός βέβαια από το ΠΑΣΟΚ (και πιο παλιά στο ΚΚΕεσ. του Τσίρκου), γιατί θα σας γελάσω και δεν το θέλω.

Γιάννης Ρίτσος

(Ο ποιητής σε εκδήλωση του ΚΚΕ, του οποίου ήταν μέλος)

Χειρόγραφα, φωτογραφικό υλικό, προσωπικά αντικείμενα, πρώτες εκδόσεις και μεταφράσεις των έργων του Γιάννη Ρίτσου, απαρτίζουν την έκθεση που φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη με τίτλο "Ο ποιητής και ο πολίτης Γιάννης Ρίτσος". Στα πλαίσια της έκθεσης, θα πραγματοποιηθεί και διεθνές συνέδριο με τη συμμετοχή διακεκριμένων Ελλήνων και ξένων μελετητών του Έλληνα ποιητή. Μεταξύ των εκθεμάτων περιλαμβάνονται και εικαστικές δημιουργίες του ίδιου του ποιητή αλλά και άλλων καλλιτεχνών, που εμπνεύστηκαν από το έργο του. Το αρχείο του Γιάννη Ρίτσου από το οποίο προέρχονται τα εκθέματα, αποτελεί τμήμα των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη. Η έκθεση εγκαινιάζεται σήμερα (27 Σεπτεμβρη) και θα προβληθεί η ταινία του Κώστα Αριστόπουλου "Γιάννης Ρίτσος- Αυτοβιογραφία", που προέρχεται από το Αρχείο των Γιώργου και Ηρώς Σγουράκη. Η ταινία θα προβάλλεται σε όλη τη διάρκεια της έκθεσης. Την ημέρα της λήξης της (30 Οκτώβρη), θα πραγματοποιηθεί συναυλία της Μαρίας Φαραντούρη, που θα ερμηνεύσει έργα του Γιάννη Ρίτσου μελοποιημένα από μεγάλους Έλληνες συνθέτες, ενώ η ηθοποιός Αλέκα Παΐζη θα διαβάσει ποιήματά του.
(Η υπογραφή του ποιητή)

Μια κούπα προβλήματα


«Η επιτυχία δεν πρέπει να κρύψει την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στο μπάσκετ και γενικότερα στο χώρο του αθλητισμού σε βάρος του αθλητισμού ως κοινωνικού αγαθού και λαϊκού δικαιώματος και υπέρ της εμπορευματοποίησης, της πολύμορφης επιχειρηματικής και κρατικής εκμετάλλευσης».

Αυτό επισημαίνει, μεταξύ άλλων, η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ με αφορμή την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών από την Εθνική Ελλάδας.
Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Αξίζουν συγχαρητήρια στους παίκτες και στο προπονητικό επιτελείο της ελληνικής ομάδας μπάσκετ για την αναμφισβήτητη επιτυχία της, την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Η επιτυχία όμως σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να κρύψει την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στο μπάσκετ και γενικότερα στο χώρο του αθλητισμού σε βάρος του αθλητισμού ως κοινωνικού αγαθού και λαϊκού δικαιώματος και υπέρ της εμπορευματοποίησης, της πολύμορφης επιχειρηματικής και κρατικής εκμετάλλευσης. Οι αθλητές, οι φίλαθλοι, η νεολαία και οι εργαζόμενοι οφείλουν και μπορούν να βγάλουν σήμερα χρήσιμα συμπεράσματα για το πώς αξιοποιήθηκε η αντίστοιχη επιτυχία πριν από 18 χρόνια από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και για το ποιος κέρδισε από την ολοκληρωτική παράδοση του μπάσκετ στους επιχειρηματίες. Το ΚΚΕ τούς καλεί να αναπτύξουν μαζική αγωνιστική δράση μέσα και έξω από τους αθλητικούς χώρους για τα δικαιώματά τους στον αθλητισμό και στη ζωή».

Παπάδες




Συζητούν τρεις παπάδες, ένας από το Aγιο όρος, ένας από Αθήνα και ένας Κεφαλλονίτης για το πως κατανέμουν τα έσοδα των εκκλησιών τους.
Λέει ο παπάς από το Aγιο όρος:"Εγώ Πετάω στον αέρα όλα τα νομίσματα και όσα έρθουν κορώνα είναι του θεού και τα δίνω για τις ανάγκες της εκκλησίας και όσα έρθουν γράμματα είναι δικά μου."
Λέει ο Αθηναίος παπάς:"Και εγώ πετάω τα νομίσματα στον αέρα και όσα σταθούν όρθια είναι του θεού και της εκκλησίας, όσα πέσουν στο πλάι (κορώνα ή γράμματα) είναι σαφώς δικά μου."
Και στο τέλος ο Κεφαλλονίτης ο παπάς:"Εγώ κύριοι συνάδελφοι κάνω το ίδιο που κάνετε και εσείς με πιο απλές διαδικασίες για να μη χάνουμε και χρόνο. Πετάω στον αέρα όλα τα νομίσματα. Όσα θέλει τα κρατάει ο Θεός και όσα πέσουν κάτω είναι δικά μου!

Monday, September 26, 2005

Πόσο άραγε

θα μας κοστίσει ο νέος …θρίαμβος της «ελληνικής ψυχής» που μοναχά λιγοστά ξαποσταίνει (18 χρόνια) και ξανά προς τη δόξα τραβά;

Sunday, September 25, 2005

Σε απόγνωση χιλιάδες άνεργοι



25 μεγάλες επιχειρήσεις έκλεισαν το πρώτο 9μηνο του 2005

Tο φάντασμα της ανεργίας πλανάται πάνω από την Eλλάδα και στοιχειώνει κυρίως νέους ανθρώπους, κάτω των 30 ετών, αλλά και αυτούς που απέχουν μόλις λίγα χρόνια από τη σύνταξη.
Εταιρείες μέχρι πρότινος κερδοφόρες που έκλεισαν, εταιρείες που είχαν λάβει επιδοτήσεις πολλών εκατομμυρίων δραχμών λίγα χρόνια πριν κλείσουν αφήνοντας πίσω τους αβεβαιότητα, ανασφάλεια, ένδεια, οδηγώντας οικογένειες στη διάλυση, αλλά και ανθρώπους στην απόγνωση.
«Τρία χρόνια όλο μου το κορμί πόναγε», λέει μια 45χρονη εργάτρια που έχασε τη δουλειά της. «Η γυναίκα μου κατέληξε να πάθει εγκεφαλικό. Περνάγαμε με 350 ευρώ το μήνα», λέει 57χρονος υδραυλικός. Οι μαρτυρίες τους αποκαλυπτικές, περιγράφουν τον φόβο και την έλλειψη πρόνοιας. Tα στοιχεία απλώς επιβεβαιώνουν ψυχρά του λόγου το αληθές. Την τελευταία δεκαετία, μόνο στους τομείς της κλωστοϋφαντουργίας και του έτοιμου ενδύματος, το κλείσιμο των επιχειρήσεων άφησε άνεργους 44.000 εργαζομένους. Στους πρώτους εννέα μήνες του 2005 έκλεισαν 25 μεγάλες εταιρείες.

Για όλα αυτά κάποιοι ευθύνονται. Και φυσικά μόνο το κακό μας το ριζικό δεν είναι υπεύθυνο. Είναι γνωστοί ποιοι απομυζούν τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι στη χώρα μας, όπως γνωστά είναι και τα κόμματα που τους υπηρετούν. Όσο τους ψηφίζουμε τόσο η ζωή μας θα χειροτερεύει. Τα κόμματα είναι πολλά, οι πολιτικές όμως μόνο δύο. Μήπως ήρθε η ώρα να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας;

Saturday, September 24, 2005

θΡΥΛΟΣ 4Χ4


Ολυμπιακός - Ακράτητος 2-0

Ούτε και αυτή τη φορά οι άδειες εξέδρες του «Καραϊσκάκη» εμπόδισαν τον Ολυμπιακό να πετύχει την τέταρτη σερί νίκη του, χωρίς και πάλι να έχει δεχθεί γκολ, διατηρώντας παράλληλα το αήττητό του.

Ο μαρξιστής Ακης



Συνεχίζουμε το αφιέρωμα σε κείμενα του Άκη Τσοχατζόπουλου. Αυτή τη φορά απολαύστε ένα μικρό δείγμα της πολιτικής σκέψης του ανδρός, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι το κείμενο αυτό είναι μεταγενέστερο του γάμου μετά της κατά 30 σχεδόν έτη νεωτέρας αυτού συνευνής του.

«Καλό είναι να ξαναδιαβάσετε αυτά που έγραψε ο Ανδρέας (σ.σ. προφανώς εννοεί τον Ανδρέα Παπανδρέου, αυτόν που με ένα χαστουκάκι υπέγραψε δήλωση και κάρφωσε τους συντρόφους του στην Ασφάλεια)
σχετικά με τη δυναμική και τους νόμους κίνησης του σύγχρονου μονοπωλιακού καπιταλισμού. Αναλύει καθαρά την κίνηση και τη συμπεριφορά του καπιταλισμού, που ο μαρξισμός πρόβλεψε από τότε (σ.σ. Ε, ρε τυχεράκια Κάρολε. Ευτυχώς που αναγνώρισε την προσφορά σου στην επιστήμη ο Ανδρέας), όπως την παγκοσμιοποίηση και τους όρους κίνησης και δράσης του κεφαλαίου.
Σας υπενθυμίζω ότι ο Μαρξ
(σ.σ. ο Άκης μας υπενθυμίζει) ενάμιση αιώνα πριν πρόβλεψε την παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού και της οικονομίας όπως ισχύει και βλέπουμε σήμερα (σ.σ. Α, ρε διπλά τυχερέ Κάρολε. Εκτός από τον Ανδρέα, σε παραδέχεται και ο Άκης). Γι’ αυτό οι μαρξιστές γνωρίζουν (σ.σ. Αλλά της, και μαρξιστής ο Άκης. Και μάλιστα με γνώσεις μαρξισμού. Όχι παίζουμε), αφού μελέτησαν τον καπιταλισμό (σ.σ. Όλη του τη ζωή δεν κάνει τίποτε άλλο ο Άκης από το να μελετά τον καπιταλισμό. Γι’ αυτό έκανε και την περιουσία που έκανε, από το 1974 που ήρθε ξεβράκωτος στην Ελλάδα), που ανέδειξε και την πλανητική ιμπεριαλιστική φάση! (σ.σ. Αν υποψιαστώ ότι ο Άκης έχει μελετήσει και Λένιν [Ο ιμπεριαλισμός ανώτατη φάση του καπιταλισμού] θα πεθάάάάάνω)
Ο Ανδρέας έλεγε πάντα:
(σ.σ. σιγά που δεν θα μας έλεγε ο Άκης τι έλεγε ο Ανδρέας. Ίσως μια μέρα ξεπεράσει την φυσική σεμνότητα που τον διακρίνει και μας πει τι έλεγε και αυτός στον Ανδρέα, πέρα από τι ώρα ήταν όταν ο μακαρίτης τον ρωτούσε) “Αυτό που μου προσέφερε ο μαρξισμός (σ.σ. στον Ανδρέα) είναι ότι κατάλαβα πως λειτουργεί ο καπιταλισμός” (σ.σ. Γι’ αυτό έκανε και το γνωστό «κωλόσπιτο» κατά Ευάγγελο Γιαννόπουλο, για να στεγάσει τον ερώτά του), ο παγκόσμιος καπιταλισμός (σ.σ. τώρα μιλά πάλι ο Άκης) και στην οικονομία, και στα γεωπολιτικά και στα γεωστρατηγικά παίγνια, αλλά και στους πολέμους και στα πρότυπα έλεγχου των κρατών που τον ενδιαφέρουν, όπως π.χ. με την εγκατάσταση της στρατιωτικής χούντας στην Ελλάδα το ’67, είχε προωθήσει ένα νέο μοντέλο αφανούς ελέγχου του αμερικάνικου καπιταλισμού στην Ευρώπη.
(σ.σ. Στο σημείο αυτό αποκαλυπτόμαστε. Ο Άκης ανακαλύπτει και μετά μας διδάσκει ότι η Χούντα του 67 έγινε στην Ελλάδα για να ελέγχουν οι Αμερικάνοι καπιταλιστές την Ευρώπη. Αυτό που δεν μας λέει ο δάσκαλος είναι ποια Ευρώπη ήθελαν τότε να ελέγχουν οι Αμερικάνοι; Την Δυτική, ή την Ανατολική;)
Έτσι θα καταλάβουμε γιατί το παιχνίδι που παίζεται σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι μια μικρή τοπική αντίθεση αντιπολιτευτικού χαρακτήρα μεταξύ κομμάτων που μάχονται για την εξουσία! Είναι αγώνας ενάντια στα σχέδια του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού να επιβάλουν μέσω του Καραμανλή και της ΝΔ το δικό τους μοντέλου στην Ελλάδα. (σ.σ. καταλάβατε τώρα τι παιχνίδι παίζεται; Οοοοοοχι; Είναι επειδή δεν έχετε το μυαλό του Ακη)
Γι’ αυτό έχει πλέον αλλάξει ο χαρακτήρας της σύγκρουσης και έτσι μπορούν να συγκροτηθούν σε διαφορετική βάση και οι κοινωνικές δυνάμεις και έτσι υπάρχει ρεαλιστική προοπτική νέων πολιτικών εξελίξεων στη χώρα!»
(σ.σ. Δεν γνωρίζουμε βέβαια σε ποιους ακριβώς απευθύνεται ο Άκης, αλλά αυτό δεν έχει και τόσο σημασία).

Friday, September 23, 2005

Ακίνδυνος λόγω πρέζας ο Λένον



Ήταν τόσο εξαρτημένος από τα ναρκωτικά, που το FBI θεωρούσε ότι ο Τζον Λένον «είναι αδύνατον να είναι επικίνδυνος επαναστάτης».

Έτσι ακριβώς μας θέλει και ο χασικλής γιος της σκύλας και του δηλωσία, εγγονός του παπατζή, Γιωργάκης Παπανδρέου

Thursday, September 22, 2005

Τον παπατζή αντιγράφει η ΝουΔουλα




Στον εποχή του Γεωργίου Παπανδρέου ανέτρεξε ο γραμματέας της ΝΔ Βαγγέλης Μεϊμαράκης, επιχειρηματολογώντας υπέρ της εκλογής δημάρχων από την πρώτη Κυριακή με ποσοστό 42%.
Ο γραμματέας της ΝΔ είπε ότι η Ένωση Κέντρου είχε ψηφίσει νόμο το 1964, με τον οποίο οι τοπικοί άρχοντες εκλέγονταν από την πρώτη Κυριακή με 40%, απαντώντας στις επικρίσεις που είχε διατυπώσει από τη Θεσσαλονίκη ο Γιώργος Παπανδρέου, κάνοντας λόγο για «τερτίπια τύπου ΕΡΕ».
Ο παπατζής, (παππούς του χασικλή γιου της σκύλας και του δηλωσία) είχε κάνει κι’ άλλα. Ενώ δήλωνε, ας πούμε, δημοκράτης, μόλις κατάλαβε ότι δεν θα έχανε την εδρούλα του στη Βουλή μπήκε υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο του Παπάγου. Δεν νομίζω λοιπόν να έχει το οποιοδήποτε πρόβλημα η ΝΔ να επαναφέρει οποιοδήποτε νόμο του …«γέρου της Δημοκρατίας». Μη χέσω…

Ο σκοταδισμός επιστήμη


Τι δουλιά έχει το «πίστευε και μη ερεύνα», τι δουλιά έχει το θρησκευτικό δόγμα, όσο κι αν εκσυγχρονιστεί, με την επιστημονική αλήθεια...; Το παραπάνω ερώτημα προκύπτει εύλογα μετά την απόφαση της κυβέρνησης να εντάξει στην ανώτατη εκπαίδευση τις τέσσερις (ανώτερες μέχρι σήμερα) Εκκλησιαστικές Ακαδημίες που βρίσκονται σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα και Κρήτη.
Με το νομοσχέδιο για την εκκλησιαστική εκπαίδευση, που παρουσίασε χτες η υπουργός Παιδείας, Μαριάννα Γιαννάκου, οι σχολές αυτές θα δίνουν πτυχία ισότιμα των πανεπιστημίων (!) έχοντας αντικείμενο εντελώς εχθρικό απέναντι στην επιστήμη. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο νομοσχέδιο, αποστολή των ακαδημιών θα είναι: «Να καταστήσουν τους φοιτητές τους κοινωνούς των αξιών της Ορθόδοξης πίστης. Ετσι, παράλληλα με το Βατικανό και το πανεπιστήμιό του, που είναι επίσημα μέλη της διαδικασίας της Μπολόνια για την ευρωπαϊκή ανώτατη εκπαίδευση, παράλληλα με τις εξελίξεις στις ΗΠΑ, όπου προωθούνται ρυθμίσεις ακόμα και για κατάργηση της διδασκαλίας της θεωρίας του Δαρβίνου στα σχολεία γιατί, λέει, αντίκειται στη θρησκευτική πίστη, το ελληνικό υπουργείο Παιδείας εμφανίζεται να ακολουθεί κατά πόδας τις εξελίξεις της στροφής υπέρ του θρησκευτικού δόγματος στην εκπαίδευση.

Η αναβάθμιση της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης (Ακαδημίες, εκκλησιαστικά σχολεία, ΙΕΚ, Σχολή Διακονίας, κ.ά.), που επιχειρείται με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, δεν είναι νέο γεγονός, αφού το αστικό κράτος στη χώρα μας από το 1930 ακόμη ίδρυσε τις πρώτες εκκλησιαστικές σχολές και επένδυε σ' αυτόν τον τύπο εκπαίδευσης, για να επιμορφώσει τους παπάδες ώστε να παίζουν καλύτερα το ρόλο τους για την υποταγή των λαϊκών συνειδήσεων και την απορρόφηση των εκάστοτε κοινωνικών κραδασμών. Τώρα, όμως, το θρησκευτικό δόγμα, οι δοξασίες και τα κηρύγματα υποταγής της Εκκλησίας ανάγονται σε επιστήμη! Και μπορεί να μοιάζει με «ανέκδοτο», αλλά, σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, οι σχολές αυτές θα διεξάγουν και «έρευνα» αντίστοιχη με την πανεπιστημιακή (!) χωρίς να έχουν όμως το δικαίωμα διοργάνωσης αυτοτελών μεταπτυχιακών προγραμμάτων.

Εισαγωγή με "συστατική επιστολή"

Η «ανωτατοποίηση» γίνεται με βάση το πρότυπο των ανώτατων στρατιωτικών σχολών και οι απόφοιτοί τους θα μπορούν να γίνουν κληρικοί και γενικότερα να εργαστούν στις δομές της Εκκλησίας, όχι όμως στη δημόσια εκπαίδευση ως θεολόγοι. Οι ενδιαφερόμενοι θα εισάγονται στις σχολές μέσω των πανελληνίων εξετάσεων, αλλά, όπως ισχύει μέχρι σήμερα, θα πρέπει να έχουν εξασφαλίσει μια συστατική επιστολή του επισκόπου της περιοχής τους και θα περνούν μια συνέντευξη στη σχολή για να ...ελεγχθεί το θρησκευτικό τους φρόνημα!

  • Με αφορμή την «ανωτατοποίηση» των εκκλησιαστικών σχολών, η υπουργός Παιδείας, Μ. Γιαννάκου, προανήγγειλε χτες ότι θα υπάρξει αντίστοιχη ρύθμιση για τις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού, που εδώ και πολλά χρόνια παλεύουν για την αναβάθμισή τους και την αντιστοίχιση των πτυχίων τους με αυτά της στεριάς.
    Ομως, ενώ οι σχολές που βγάζουν παπάδες αντιστοιχούνται με τα πανεπιστήμια, οι σχολές που βγάζουν πλοιάρχους και μηχανικούς καραβιών, που έχουν καθημερινά την ευθύνη της ασφαλούς μεταφοράς χιλιάδων ανθρώπων... θα αντιστοιχηθούν με τα ΤΕΙ(;!) Στην εύλογη απορία ποιου είδους Εκπαίδευση μας ενδιαφέρει πιο πολύ να αναβαθμίσουμε, η υπουργός «διευκρίνισε»: «Υπάρχει μια βασική διαφορά, όπως ξέρετε. Οι πλοίαρχοι είναι Τεχνολογική Εκπαίδευση κατεξοχήν, γι' αυτό ακριβώς είπα για ΤΕΙ»...
Χρειάζεται να θυμίσουμε στην υπουργό, ότι και τα Πολυτεχνεία είναι Τεχνολογική Εκπαίδευση, αλλά είναι ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ.

Χρήση ηρωίνης σε απ’ ευθείας μετάδοση




Οφείλω να κάνω την αυτοκριτική μου. Ο χασικλής γιος της σκύλας και του δηλωσία (ο Γιωργάκης ντε), είναι πίσω, πολύ πίσω, μα πάρα πολύ πίσω. Τραγικά πίσω. Στον παράδεισο των χασικλήδων, στην Ολλανδία, νεαρός «δημοσιογράφος» δηλώνει ότι θα κάνει χρήση ηρωίνης σε μορφή χαπιού, στις 10 Οκτώβρη στο σόου του καναλιού ΒΝΝ, «προκειμένου να προσεγγίσει τη νεολαία σε θέματα που την απασχολούν». Η εκπομπή θα έχει τον τίτλο: «Ρίχνω ένεση και καταπίνω χάπια».

Εάν η εκπομπή συνεχιστεί τότε ο …« δημοσιογράφος» (α, ρε Τριανταφυλλόπουλε και Ευαγγελάτε πόσο πίσω είστε κι εσείς, κάτι τέτοιο μόνο ο Κώστας ο Μυλωνάς θα μπορούσε να το κάνει) θα δοκιμάσει LSD με την μητέρα του να τον παρακολουθεί, ενώ σε άλλη εκπομπή θα προσπαθήσει να μεθύσει όσο χειρότερα μπορεί πηγαίνοντας από μπαρ σε μπαρ...

Wednesday, September 21, 2005

20% των Ελλήνων κάτω από το όριο της φτώχειας




Το πρόβλημα της φτώχειας και των περιφερειακών ανισοτήτων στη χώρα μας επαναφέρει έρευνα του Ινστιτούτου Κοινωνικής Πολιτικής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών. Σύμφωνα με τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας, το 20% του πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας, ενώ χαρακτηριστικό παράδειγμα περιφερειακής ανισότητας αποτελεί η Ήπειρος, με ποσοστό φτώχειας πάνω από 33%. Το μικρότερο ποσοστό εμφανίζεται στην Αττική (περίπου 13%).

Για ένα μονομελές νοικοκυριό το όριο της φτώχειας αντιστοιχεί σε ετήσιο εισόδημα 5.000 ευρώ και για οικογένεια με δύο παιδιά στα 12.000 ευρώ. Όλες οι κοινωνικές δαπάνες, πλην των συντάξεων, επιφέρουν μείωση του ποσοστού φτώχειας μόλις μια ποσοστιαία μονάδα, όταν στο σύνολο της Ε.Ε η αντίστοιχη μείωση είναι οκτώ μονάδες.
Τα συμπεράσματα της έρευνας θα παρουσιαστούν αναλυτικά στις 22 - 23 Σεπτεμβρίου, στο συνέδριο που διοργανώνει το Ινστιτούτο, στο Λαύριο.

Φυσικά το θέμα δεν είναι καινούργιο και η κατάσταση όσο πάει και χειροτερεύει. Κάτι ήξερε ο Γιωργάκης όταν μας προέτρεπε να φυτέψουμε μια γάστρα με χόρτο στο μπαλκόνι μας, μπας και ξεχάσουμε την κατάστασή μας και το κυριότερο δεν αντιδράσουμε για να την αλλάξουμε. Βέβαια μετά το κράξιμο που έφαγε δεν τόλμησε να το ξαναπεί, αλλά όλο και υπάρχουν καλοθελητές που υπερασπίζονται την άποψη του γιου της σκύλας και του δηλωσία.

Κουρής Vs Κοντομηνά


Επειδή όπως όλα δείχνουν η διαμάχη Κουρή-Κοντομηνά θα κρατήσει αρκετό καιρό, και επειδή πίσω από ότι φαίνεται κρύβονται και άλλα, καλό είναι να ξέρουμε μερικά πράματα για τους δύο «μονομάχους». Φυσικά τι εστί Κουρής είναι πασίγνωστο και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, ας ρίξουμε όμως μια ματιά στην εκδοτική δραστηριότητα του Κοντομηνά, όπως αυτή εμφανίζεται στο μετοχολόγιο των σταθμών που παρουσιάζεται σαν ιδιοκτήτης.

Ο μεγαλοασφαλιστής λοιπόν δεν εμφανίζεται, όπως άλλωστε είναι φυσικό λόγω της νομοθεσίας, στους μετόχους του τηλεοπτικού σταθμού «Polis», παρότι το κανάλι ανήκει στον όμιλό του. Με ποσοστό 23,764%, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει καταθέσει ο σταθμός στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, εμφανίζεται ως μέτοχος ο Νίκος Ευαγγελάτος, ενώ οι υπόλοιποι μέτοχοι είναι πέντε ανώνυμες εταιρίες.
Το ΕΣΡ έδωσε και τα στοιχεία για τον τηλεοπτικό σταθμό ALPHA του Κοντομηνά. Αξιοσημείωτο είναι ότι υπήρξαν αλλαγές με «μεγάλα μετοχικά κεφάλαια» στις 31.12.2004 και στις 16.5.2005. Στο μετοχικό κεφάλαιο του ίδιου σταθμού, όπως είπε ο αντιπρόεδρος του ΕΣΡ, Δημήτρης Χαραλάμπης, ένας «μεγάλος μέτοχος» έχει πάρει και δάνεια. Το ΕΣΡ, όπως υπογράμμισε, συνεχίζει τον έλεγχο μετά και από τα νέα στοιχεία που προκύπτουν από το μετοχικό κεφάλαιο του ALPHA.

Οι μέτοχοι του ALPHA και τα ποσοστά που κατέχουν είναι:
· Δημήτρης Κοντομηνάς, 24,7%
· Γιώργος Ψαρράς, 25%
· «Interfinance» (Χ. Βατικιώτης), 25%
· «Alpha Entertainment», 3,71% (το 75% ανήκει στην Μαρία Κοντομηνά και το 25% στον Δ. Κοντομηνά)
· «Mantelord Investments Limited», 22,22%. Η εν λόγω εταιρία έχει έδρα την Κύπρο. Από αυτό το 80% ανήκει στην Μαρία Κοντομηνά και το 20% σε εταιρία για την οποία το ΕΣΡ έχει ζητήσει στοιχεία και κάνει από καιρό έλεγχο για τα φυσικά πρόσωπα στα οποία ανήκει.
Το ΕΣΡ θα ελέγξει και το μετοχολόγιο του τηλεοπτικού σταθμού «Polis», διευθυντή του οποίου ο Δ. Κοντομηνάς έχει τοποθετήσει τον Νίκο Ευαγγελάτο. Ο έλεγχος του ΕΣΡ θα εξετάσει τη μεταβίβαση μετοχών στον Νίκο Ευαγγελάτο. Θα πρέπει δε να εξεταστεί και ποια φυσικά πρόσωπα βρίσκονται πίσω από τις πέντε εταιρίες που είναι στο μετοχικό κεφάλαιο του σταθμού.

Ως μέτοχοι του «Polis», σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν κατατεθεί στο ΕΣΡ, εμφανίζονται:
· Νίκος Ευαγγελάτος, 23,764%
· «World Hellenic Information AE», 25%
· «Αττική Επιχείρηση Οπτικοακουστικών Προγραμμάτων ΑΕ», 25%
· «Νέα Εποχή Οπτικοακουστικών Προγραμμάτων ΑΕ», 15%
· «Ραδιοτηλεοπτικές Επιχειρήσεις Champions ΑΕ», 10,0171%
· «POLIS NET Consultants», 1,2189%

Εσβησε πλήρης ημερών ο κυνηγός των ΝΑΖΙ




Την τελευταία του πνοή άφησε την Τρίτη 20 Σεπτέμβρη ο Σιμόν Βίζενταλ, που το όνομα του συνδέθηκε με την προσπάθεια να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη όλοι όσοι ευθύνονται για το Ολοκαύτωμα. "Δικαιοσύνη και όχι εκδίκηση" ήταν το σύνθημα του. Η είδηση του θανάτου του δημοσιεύθηκε στο Δικτυακό Τόπο του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ, το οποίο έχει έδρα το Λος Αντζελες.

Ο Βίζενταλ γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1908 σε πόλη της σημερινής Ουκρανίας. Σπούδασε μηχανικός και αρχιτέκτονας στην Πράγα και επέστρεψε στην Ουκρανία, όπου εργάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα μαζί με τη σύζυγό του. Η ίδια γλίτωσε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (τα ξανθά της μαλλιά της έδωσαν πολωνικό διαβατήριο), ενώ ο Βίζενταλ κατάφερε να δραπετεύσει τον Οκτώβριο του 1943.

Μετά το τέλος του Πολέμου αφιέρωσε τη ζωή του στον εντοπισμό και την προσαγωγή ενώπιον της Δικαιοσύνης των υπεύθυνων του Ολοκαυτώματος. Οι προσπάθειές του έφεραν αποτελέσματα, αφού πάνω από 1.000 ναζί οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη τις δεκαετίες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταξύ αυτών, ο Αντολφ Αϊχμαν.

Tuesday, September 20, 2005

ΠΑΣΟΚο-ΝεοΔημοκρατικές διαφορές




Το μαλλιοτράβηγμα των ΝουΔουληδων συνδικαλιστών στη Πάτρα έδειξε με τον καλύτερο τρόπο τις …αγεφύρωτες διαφορές μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝουΔου. Στο μεν ΠΑΣΟΚ τρώγαν όλοι και έτσι δεν υπήρχαν εσωκομματικά προβλήματα, ενώ στη ΝουΔουλα τρώνε μερικοί και οι άλλοι τους κράζουν.

ΠΑΣΟΚική λογοτεχνία




Παλιότερα η AVANTI είχε παρουσιάσει μερικά λαμπρά δείγματα ΠΑΣΟΚικής ποίησης. Σήμερα η ΠΡΑΒΔΑ θα σας δώσει ένα σπάνιο δείγμα ΠΑΣΟΚικού πεζού λόγου, από τον κορυφαίο του είδους Άκη Τσοχατζόπουλο. Ακριβέστερα ΠΑΣΟΚικού πεζού πολιτικού λόγου. Θαυμάστε τον:

«Θα μπορούσα να παρομοιάσω αυτή τη νέα επιλογή της ΝΔ σε ιστορική αναλογία με τη συμπεριφορά του παγκόσμιου καπιταλισμού, όταν από την εποχή της “ειρηνικής συνύπαρξης” στη δεκαετία του ΄70 πέρασε στη δεκαετία της “μαχητικής συνύπαρξης” με την άλλη υπερδύναμη του διπολισμού. Ποιος ήταν ο λόγος της αλλαγής στάσης του καπιταλισμού τότε; Ο μεγάλος ανταγωνισμός σε πλανητικό επίπεδο, που εντείνετο επικίνδυνα, και παράλληλα άρχισαν να “διεθνοποιούνται πολλά πράγματα”. Όπως τότε, έτσι και σήμερα ο καπιταλισμός έχει ανάγκη – αναγκάζεται πλέον – να αξιοποιήσει όλους τους συντελεστές παραγωγής προς όφελος του Διεθνούς Κεφαλαίου, γι’ αυτό επέλεξε να προσφέρει και τις διεκδικήσεις και τα δικαιώματα των εργαζόμενων, την αξία και την ποιότητα, αλλά και την ασφάλεια της εργασίας βορά-θυσία στη μεγιστοποίηση των κερδών του Διεθνούς Κεφαλαίου και της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας».

Α, ρε Άκη ανεπανάληπτε και απίθανε



(Όποιος κατάλαβε τι εννοεί η Άκης, κερδίζει τη νέα διαφήμιση της Microsoft)

Monday, September 19, 2005

Μπάτσοι κρύβαν τον «Περίανδρο»


Επί επτά και πλέον χρόνια οι πληροφορίες για τις κινήσεις του ροπαλοφόρου φασίστα έμεναν αναξιοποίητες

* Το πρώτο θολό σημείο αφορά την ημέρα της δολοφονικής επίθεσης εναντίον του κ. Κουσουρή, στις 16 Ιουνίου 1998. Αυτόπτης μάρτυρας ήταν ένας αστυφύλακας που υπηρετούσε στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων, ο οποίος ουδέποτε ανέφερε τον ξυλοδαρμό του φοιτητή, είτε στην Υπηρεσία του είτε στον διοικητή του. Ο ξυλοδαρμός του κ. Κουσουρή έγινε μπροστά στην καφετέρια της συζύγου του αστυνομικού, η οποία στη συνέχεια κλήθηκε να καταθέσει στην Ασφάλεια. Αν και, κατόπιν άμεσης εντολής της ηγεσίας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, το αρχηγείο της Αστυνομίας έθεσε τον αστυφύλακα σε διαθεσιμότητα και διέταξε τη διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά.
* Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1998 αστυνομικοί αναζήτησαν τον «Περίανδρο» σε σπίτι του Ψυχικού, το οποίο είχε δηλώσει ως μόνιμη κατοικία του, αλλά και στη γειτονιά του, την Καλλιθέα. Παρ' ότι δεν ανακάλυψαν τα ίχνη του, η τελευταία προσπάθεια των αστυνομικών εξαντλήθηκε στο χτύπημα του κουδουνιού της πόρτας της φερόμενης ως κατοικίας του στο Ψυχικό. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έγινε καν έλεγχος στο σπίτι του. Εύλογα γεννάται το εξής ερώτημα: γιατί οι αστυνομικοί δεν ερεύνησαν για περαιτέρω στοιχεία τον τόπο κατοικίας του καταζητούμενου «Περίανδρου»;
* Το τρίτο θολό σημείο στις έρευνες της αστυνομίας αφορά την τριετία 1999-2001. Τότε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο «Περίανδρος» είχε φιλοξενηθεί επανειλημμένως σε δύο μοναστήρια τα οποία βρίσκονται στα σύνορα μεταξύ των Νομών Αττικής και Βοιωτίας. Μάλιστα ένα εκ των δύο μοναστηριών όπου είχε βρει άσυλο, ήταν παλαιοημερολογίτικο. H Αστυνομία, παρά το γεγονός ότι είχε τη συγκεκριμένη πληροφορία, δεν κινήθηκε.
* Το τέταρτο αδιευκρίνιστο - για τον τρόπο κίνησης της Αστυνομίας - σημείο αφορά τις βόλτες του «Περίανδρου» μέσα στην Αθήνα. Μάλιστα αστυνομικός είχε κάνει υπηρεσιακή αναφορά για παρουσία του «Περίανδρου» στην Καλλιθέα, η οποία ουδέποτε ελέγχθηκε. Από σειρά απορρήτων έγγραφων που διαβιβάστηκαν τον Δεκέμβριο του 1999 στο γραφείο του τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδη, προκύπτει ότι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. είχαν έλθει σε επαφή με τρία πρώην μέλη της «Χρυσής Αυγής» τα οποία δήλωσαν ότι ο «Περίανδρος» βρίσκεται στην Ελλάδα και κρύβεται εναλλάξ εντός και εκτός Αθηνών, ώστε να μη μένει για μεγάλο χρονικό διάστημα σε συγκεκριμένο σημείο. Στο προσκήνιο πάντως, η Ασφάλεια δήλωνε προς πάσα κατεύθυνση ότι ο Ανδρουτσόπουλος είχε διαφύγει.
Ωστόσο, σύμφωνα με τα άκρως απόρρητα έγγραφα που συνέταξαν μυστικοί αστυνομικοί και διαβιβάστηκαν τότε (10 Δεκεμβρίου 1999) στο γραφείο του υπουργού, μέλη της «Χρυσής Αυγής» που είχαν σχέσεις με τον Ανδρουτσόπουλο διατηρούσαν στενές επαφές με αξιωματικούς και αστυφύλακες της ΕΛ.ΑΣ., εν ενεργεία και αποστράτους. Αξίζει να σημειωθεί ότι καλές σχέσεις με τη «Χρυσή Αυγή» φέρεται να έχει υποστράτηγος ο οποίος επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ είχε μετατεθεί σε πόστο εκτός του Νομού Αττικής.
Στην ίδια σελίδα, οι μυστικοί αστυνομικοί ανέφεραν ότι ο «Περίανδρος» είχε αναλάβει τις διεθνείς επαφές και τις δημόσιες σχέσεις της οργάνωσης. Τόνιζαν επίσης ότι «οι διασυνδέσεις της οργάνωσης αλλά και του ίδιου του Περίανδρου» καθιστούσαν αδύνατο τον εντοπισμό και τη σύλληψή του. Στο έγγραφο αναφερόταν επίσης, ότι ο αδελφός του Αντώνη, Νίκος Ανδρουτσόπουλος, ήταν και αυτός κάποτε οργανωμένος στη «Χρυσή Αυγή». Μάλιστα είχε χρηματίσει και συνοδός ασφαλείας βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, τον οποίο είχε συνοδεύσει το 1999 στην κηδεία του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Γιάννου Κρανιδιώτη.
* Το πέμπτο θολό σημείο αφορά την ίδια την τακτική της Αστυνομίας. Για τον εντοπισμό του «Περίανδρου» δεν συστήθηκαν ποτέ ομάδες αναζήτησης, τακτική κοινή ακόμη και για τον εντοπισμό ατόμων που καταζητούνται για ληστεία και όχι για απόπειρα δολοφονίας. Για τον εντοπισμό του Βαβύλη είχαν συστηθεί ομάδες αναζήτησης και είχαν γίνει έρευνες σε όλη την Ελλάδα. Ακόμη και σε μοναστήρια είχαν μεταβεί αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ., αναζητώντας τον Βαβύλη.
* «Τρύπες» όμως έχει και η ιστορία την οποία επικαλείται ο ίδιος ο «Περίανδρος» για να καλύψει την επταετή απουσία του. Κατά την παράδοσή του δήλωσε ότι βρισκόταν όλα αυτά τα χρόνια στο Καράκας της Βενεζουέλας, όπου και γεννήθηκε πριν από 39 χρόνια. Ωστόσο εύλογα δημιουργούνται τα εξής ερωτήματα: Κατ' αρχήν πώς κατάφερε να εξασφαλίσει διαβατήριο και βίζα για τη Βενεζουέλα. Επίσης ο Ανδρουτσόπουλος κατ' αρχάς κατάφερε να διαφύγει από τους ελέγχους των ελληνικών αεροδρομίων και στη συνέχεια μετέβη σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα (καθώς είχε ζητηθεί η διεθνής αστυνομική συνδρομή), από όπου ταξίδεψε προς τη Βενεζουέλα. Αλλά και την περασμένη Τρίτη πώς ο «Περίανδρος» έφθασε στην Ελλάδα χωρίς να εντοπισθεί από τις αρχές των αεροδρομίων, εφόσον μάλιστα προερχόταν όχι απευθείας από τη Βενεζουέλα αλλά από ευρωπαϊκή χώρα. Ωστόσο ακόμη και αν ο καταζητούμενος Ανδρουτσόπουλος ήταν στη Βενεζουέλα, η Αστυνομία δεν θα μπορούσε να το γνωρίζει, καθώς η συγκεκριμένη χώρα έχει αποσυρθεί από την Ιντερπόλ. Μόνον οι δικηγόροι του κ. Κουσουρή είχαν προχωρήσει σε πρωτογενή έρευνα στις υπηρεσίες ελέγχου και διαβατηρίων (Ελλάδας και Βενεζουέλας), και είχαν διαπιστώσει ότι ουδέποτε κατεγράφη είσοδος ή έξοδος του «Περίανδρου» στη χώρα της Νότιας Αμερικής.
Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι στο σπίτι της οικογένειας Κουσουρή έφθαναν συχνά πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες ο Ανδρουτσόπουλος είχε γίνει αντιληπτός στον Βόλο, στην Τρίπολη και πιο συγκεκριμένα στην κηδεία του αρχιδικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου, τον Ιούλιο του 1999. Πληροφορίες οι οποίες ωστόσο ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν αλλά ούτε και ανησύχησαν την Αστυνομία, η οποία δεν εισήλθε καν στη διαδικασία να ερευνήσει αν αυτές ευσταθούν ή όχι.

(Από ρεπορτάζ του Β. ΝΕΔΟΥ στο ΒΗΜΑ)

Με κατάπτυστες ατομικές συμβάσεις εργασίας αλυσοδένουν τους εργαζόμενους



ΦΑΝΝΥ ΑΕ
Τους «τυλίγουν» σε μια κόλλα χαρτί

Μια από τις πλέον κατάπτυστες συμβάσεις επιβάλλει στους εργαζομένους της η εταιρία «ΦΑΝΝΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ ΑΕ», πλήρως αποθρασυμένη από τη στήριξη που παρέχουν στους μεγαλοεπιχειρηματίες η κυβέρνηση και τα κόμματα της πλουτοκρατίας.

Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη σύμβαση, το πρώτο δίμηνο από την πρόσληψη του εργαζόμενου είναι δίμηνο «προσφοράς υπηρεσιών του "μισθωτού"» και θεωρείται και είναι «χρόνος δοκιμασίας και εκπαίδευσης και συνεπώς εντός διμήνου η "εργοδότρια" έχει όλη την ευχέρεια να θέσει τον "μισθωτό" εκτός υπηρεσίας, άνευ οιασδήποτε αποζημίωσης...». Και σαν να μη φτάνει αυτό, επειδή, όπως ισχυρίζεται, η εργοδότρια το δίμηνο της εκπαίδευσης είναι με πλήρεις αποδοχές, σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του εργαζόμενου πριν την παρέλευση του διμήνου, «υποχρεούται στην καταβολή ποσού ίσου με δυο μηνιαίες αποδοχές, όπως αυτές θα έχουν διαμορφωθεί τον προηγούμενο της καταγγελίας, μήνα»!

Ο εργαζόμενος υποχρεώνεται να εργαστεί εκτός από την επιχείρηση που τον προσλαμβάνει και στις κοινοπραξίες «που ήθελε συστήσει η πρώτη συμβαλλόμενη μεταξύ των ή με άλλες εταιρίες καθώς και σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που θα του υποδειχτεί τώρα ή στο μέλλον εκ μέρους της εργοδότριας...».

Η εργοδότρια εταιρία μπορεί ακόμα και να αναθέσει άλλα καθήκοντα ή να μεταβάλει τα καθήκοντα του εργαζόμενου με βάση τις ανάγκες της επιχείρησης. «Για τα επιπλέον καθήκοντα ο μισθωτός δε δικαιούται πρόσθετης αμοιβής, εφόσον τα εκτελεί εντός του συμπεφωνημένου ωραρίου του», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Η ετήσια άδεια αναψυχής μπορεί να χορηγηθεί τμηματικά αν το κρίνει αναγκαίο η εργοδότρια και «πάντως όχι την περίοδο της έντονης "παραγωγικής" δραστηριότητας της εταιρίας».

Η εταιρία ενώ δεν καταβάλει το ταμειακό επίδομα αποδίδει την πλήρη ευθύνη «τυχόν λαθών» στον εργαζόμενο «και σε κάθε περίπτωση που θα διαπιστωθεί τυχόν έλλειμμα είναι υποχρεωμένος να αποκαταστήσει τη ζημία της εργοδότριας, άλλως η "εργοδότρια" δικαιούται να συμψηφίσει το βεβαιωθέν έλλειμμα με το ποσό των μηνιαίων αποδοχών του».

Ο εργαζόμενος απειλείται με απόλυση αν τολμήσει να δημοσιοποιήσει τις μηνιαίες αποδοχές του σε συναδέλφους του εντός της εταιρίας ή του Ομίλου γενικότερα!

Το ωράριο εργασίας θα καθορίζεται από τη διεύθυνση της επιχείρησης η οποία μπορεί να το μεταβάλει ως προς την ώρα έναρξης και λήξης, να καθορίσει όπως θέλει τις βάρδιες καθώς και αν αυτό θα είναι διακεκομμένο ή συνεχόμενο. Μάλιστα, αν η επιχείρηση κρίνει ότι ο εργαζόμενος πρέπει να δουλέψει επιπλέον από το συμφωνημένο ωράριο ή να εργαστεί κατά τις Κυριακές, γιορτές, νυχτερινές ώρες είναι υποχρεωμένος να το κάνει.

Ο εργαζόμενος είναι επίσης υποχρεωμένος να συμμετέχει σε σεμινάρια όπου και όποτε πραγματοποιούνται και μετά τη λήξη της εργασίας του, χωρίς βεβαίως πληρωμή.



«ΚΑΡΦΟΥΡ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ»
Ακόμα και σε σωματική έρευνα υποχρεώνει τους εργαζόμενους με την ατομική σύμβαση που υπογράφουν

Την πλήρη υποταγή του κάθε εργαζόμενου στις εργοδοτικές απαιτήσεις αξιώνει η πολυεθνική επιχείρηση «ΚΑΡΦΟΥΡ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ» με τις ατομικές συμβάσεις εργασίας που επιβάλλει στους εργαζόμενούς της. Μια σύμβαση που είναι προσαρμοσμένη στα μέτρα της ανάπτυξης των κερδών της επιχείρησης. Εμείς δε χρειάζεται να γράψουμε πολλά λόγια καθώς αρκετά άρθρα της σύμβασης από μόνα τους αποκαλύπτουν το μέγεθος της εκμετάλλευσης.

Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, η εταιρία διατηρεί το δικαίωμα «να μεταθέσει τον εργαζόμενο προσωρινά ή μόνιμα, ανάλογα με τις ανάγκες της εταιρίας σε οποιονδήποτε άλλο τόπο στην Ελλάδα αναπτύσσει ή πρόκειται να αναπτύξει δραστηριότητες καθώς και να τον μετακινήσει σε άλλη από αυτήν που αρχικά ασχολήθηκε θέση, χωρίς αυτή η μετάθεση ή μετακίνηση, προσωρινή ή μόνιμη, να αποτελεί μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασης»!

Η εταιρία, όπως σημειώνεται, κατά την κρίση της και βάσει των εκάστοτε αναγκών της «καθορίζει την ώρα έναρξης και λήξης της εργασίας, ωράριο συνεχές ή διακεκομμένο, πρωινή, απογευματινή ή νυχτερινή εργασία και τις ημέρες εργασίας μέσα στα πλαίσια της εργατικής νομοθεσίας (!) που θα ισχύει κάθε φορά».

Βεβαίως, όπως ξεκαθαρίζει η εταιρία, εκτός της συμφωνημένης αμοιβής «ο εργαζόμενος δε δικαιούται να απαιτήσει καμία πρόσθετη αμοιβή ή αποζημίωση για οποιαδήποτε αιτία».

Η εταιρία μπορεί «να απασχολεί τον εργαζόμενο σε διαφορικές εργασίες, προκειμένου να καλυφθεί ολόκληρο το ωράριο εργασίας». Ο εργαζόμενος «οφείλει να εκτελεί ανάλογα με τις ανάγκες της εταιρίας υπερωρίες, υπερεργασία, νυχτερινή εργασία ή εργασία κατά Κυριακής και εορτές, αλλά μόνο βάσει προγράμματος ή έγγραφης εντολής».

Ο εργαζόμενος αποδέχεται να συμμετέχει «σε επιμορφωτικά προγράμματα εκπαίδευσης οποιασδήποτε μορφής εκτός των ωρών εργασίας και σε οποιαδήποτε εργάσιμη μέρα ή Σαββατοκύριακο».

Σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα «η απόδοση του εργαζόμενου θα αξιολογείται και θα συζητείται μαζί του. Η συνεχόμενη καλή απόδοση οδηγεί στην υπηρεσιακή εξέλιξη του εργαζόμενου, ενώ η συνεχόμενη χαμηλή απόδοση μπορεί να οδηγήσει στην απομάκρυνση του εργαζόμενου». Βεβαίως το ποιος και με βάση ποια κριτήρια θα αξιολογείται η απόδοση του εργαζόμενου είναι στην απόλυτη ευχέρεια της εταιρίας. Προφανώς ένα από τα κριτήρια θα είναι και η «διατήρηση καλών σχέσεων του εργαζόμενου με τους προϊσταμένους του, τους συναδέλφους του και τους πελάτες της εταιρίας».

Ομως το μαρτύριο του εργαζόμενου δεν έχει τελειωμό, αφού η εταιρία «δικαιούται να υποβάλλει τον εργαζόμενο σε έρευνα με λεπτότητα και ευγένεια (!) κατά την είσοδο, έξοδο και παραμονή του στις εγκαταστάσεις της εταιρίας διά των εντεταλμένων γι' αυτό οργάνων, τηρουμένων πάντοτε των κειμένων διατάξεων». Και προσωπικός εξευτελισμός δηλαδή και πάντα με την επίκληση των κείμενων διατάξεων και της δήθεν νομιμότητας.


«ΙΝΤΕΡΚΟΝΤΙΝΕΝΤΑΛ»
Σύμβαση μιας μέρας!

Εργαζόμενοι χωρίς ούτε ένα στοιχειώδες δικαίωμα είναι οι ξενοδοχοϋπάλληλοι που εργάζονται με το καθεστώς της «διαλείπουσας εργασίας» ή αλλιώς οι εργαζόμενοι με σύμβαση μιας μέρας! Πηγαίνουν για δουλιά όποτε και όταν έχει ανάγκη ο εργοδότης. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα, όπως για παράδειγμα η γυναίκα εργαζόμενη που γίνεται μάνα και δεν μπορεί να διεκδικήσει άδεια λοχείας, επίδομα τοκετού, κλπ. Οι συμβάσεις μιας μέρας είναι ένα από τα πλέον κερδοφόρα εργαλεία των μεγαλοξενοδόχων και ταυτόχρονα χτυπά στην καρδιά της τη συλλογική διαπραγμάτευση και κάθε δικαίωμα και κατάκτηση. Μόνο οργή προκαλεί το γεγονός ότι υπάρχουν εργαζόμενοι που δουλεύουν 365 μέρες το χρόνο με σύμβαση μιας μέρας! Σήμερα παρουσιάζουμε μια τέτοια σύμβαση καμαριέρας από το ξενοδοχείο «Ιντερκοντινένταλ».

Η αμοιβή για τη συγκεκριμένη εργαζόμενη έχει καθοριστεί στα 30 ευρώ μεικτό ημερομίσθιο και όπως ορίζεται από τη σύμβαση, σ' αυτήν την αμοιβή περιέχεται και συμψηφίζεται κάθε απαίτηση του εργαζόμενου που αφορά επιδόματα όπως οικογενειακό, γάμου, ανθυγιεινό, προϋπηρεσίας, καθώς επίσης η αμοιβή, προσαύξηση, αποζημίωση για εργασία την Κυριακή, το Σάββατο, σε αργία, σε εξαιρέσιμη, νύχτα, η αναλογία των αποδοχών και επιδόματος αδείας, η αναλογία επιδόματος (δώρου) Πάσχα ή Χριστουγέννων.

Σύμφωνα με τη σύμβαση, η εργαζόμενη καλείται για δουλιά όταν και όποτε έχει ανάγκη ο εργοδότης. Εφόσον ο εργοδότης δεν καλεί τον εργαζόμενο, όπως αναφέρεται, «ο τελευταίος δε θα δικαιούται να αξιώσει απασχόληση». Επίσης, τις μέρες που ο εργαζόμενος δεν έχει κληθεί για δουλιά «η σύμβαση τελεί υπό αναστολή, ο εργαζόμενος δεν παρέχει εργασία ούτε αποκτά άλλα δικαιώματα».

«ΜΑΚΡΟ»
Υποχρεωτική η υπερεργασία

Ο κάθε συνεργάτης, εφόσον του ζητηθεί, είναι υποχρεωμένος να προσφέρει υπερεργασία»! Η παραπάνω εργοδοτική απαίτηση είναι από αυτές που είναι υποχρεωμένοι οι εργαζόμενοι να αποδεχτούν, προκειμένου να βγάλουν το μεροκάματο δουλεύοντας στην επιχείρηση «ΜΑΚΡΟ». Οι όροι κάτω από τους οποίους καλείται να δουλέψει ο εργαζόμενος στην επιχείρηση δεν περιγράφονται με λεπτομέρειες στη σύμβαση εργασίας που υπογράφουν αλλά εξειδικεύονται στο «εγχειρίδιο Κανονισμού του προσωπικού», το οποίο όπως ρητά αναφέρεται οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να τηρούν επακριβώς!

Η διεύθυνση της εταιρίας έχει το δικαίωμα να καθορίζει και να μεταβάλλει οποτεδήποτε, προσωρινά ή οριστικά, τη δουλιά του εργαζόμενου στην επιχείρηση. Μάλιστα, όπως διευκρινίζεται στο «εγχειρίδιο», η απασχόληση του κάθε εργαζόμενου σε ορισμένη θέση, «καθώς και η από συνεργάτη παροχή ορισμένου είδους εργασίας για οσονδήποτε χρόνο, δεν παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα της μόνιμης και διαρκούς απασχόλησής του στην ίδια θέση».

Οι εργαζόμενοι οφείλουν να αποδέχονται τον εξευτελισμό της σωματικής έρευνας τόσο κατά την είσοδό τους στη δουλιά όσο και κατά την έξοδό τους.

Στη σύμβαση εργασίας ρητά αναφέρεται ότι η επιχείρηση έχει το δικαίωμα να μεταθέτει ή να μετακινεί τον μισθωτό πρόσκαιρα ή μόνιμα σε οποιαδήποτε από τις εγκαταστάσεις της ή αυτές που θα ιδρυθούν στο μέλλον.

(Από ρεπορτάζ της Γιώτας ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗ στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

Friday, September 16, 2005

Στα Εξάρχεια θα υποδεχτούμε τους φασίστες



Στα Εξάρχεια τελικά θα πραγματοποιηθεί (αν πραγματοποιηθεί) η φασιστική συγκέντρωση. Στην εκδήλωση αυτή έχουν εκφράσει την επιθυμία να παραβρεθούν ναζιστικά καθίκια από την Ελλάδα, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και τη Ρουμανία. Το αν θα έρθουν βέβαια είναι άλλη υπόθεση. Εμείς όμως θα είμαστε εκεί για να τους υποδεχτούμε εάν τολμήσουν να κάνουν την συγκέντρωσή τους έξω από τα γραφεία τους στις 6 το απόγευμα του Σαββάτου στην οδό Σολωμού.

Αν πάλι δεν έρθουν και απλά προσπαθήσουν την Κυριακή τα τσογλάνια της «Χρυσής Αυγής» και οι Ευρωπαίοι ομοϊδεάτες τους να πάνε στον Μελιγαλά, όπου στις 11 το πρωί έχουν προγραμματίσει εκδήλωση στην «Πηγάδα», εμείς πάλι εκεί θα είμαστε και θα τους περιμένουμε...

Thursday, September 15, 2005

Σύλληψη χασισοκαλλιεργητή



Στη σύλληψη ενός Λαρισαίου 41 ετών, με την κατηγορία της καλλιέργειας δενδρυλλίων ινδικής κάνναβης προχώρησαν άνδρες του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών. Η σύλληψη έγινε σε αγροτική θέση στον Αμπελώνα όπου ο συλληφθείς καλλιεργούσε τα δένδρα και αφού είχε προηγηθεί πολυήμερη παρακολούθηση.

Αν ο μαλάκας τα καλλιεργούσε σε γλαστούλες στο σπίτι του τώρα θα ήταν ελεύθερος επικαλούμενος την γνωστή προτροπή του γιου του δηλωσία και της σκύλας. Ας πρόσεχε.

STOP στους φασίστες


Την είσοδο του κάμπινγκ «Interstation» απέκλεισαν το απόγευμα της Πέμπτης εκπρόσωποι φορέων και κινήσεων του νομού Φθιώτιδας αποφασισμένοι να αποτρέψουν την οργάνωση του φεστιβάλ ακροδεξιών κομμάτων στην περιοχή. Στο συγκεκριμένο κάμπινγκ η οργάνωση «Χρυσή Αυγή» είχε οργανώσει και πέρυσι κατασκήνωση, ενώ φέτος είχε έρθει σε συμφωνία με τον επιχειρηματία, που όμως μάλλον χάλασε έπειτα από τις ανριδράσεις που έχει προκαλέσει η προοπτική της παρουσίας εκεί φασιστών από την Ελλάδα και την Ευρώπη.

«Είμαστε υποχρεωμένοι να μην εφησυχάσουμε και να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο» δήλωσε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου που συντονίζει τις ενέργειες αυτές μαζί με φορείς και κινήσεις, μεταξύ των οποίων η ΕΛΜΕ, η ΟΤΟΕ κ.ά. Οι συγκεντρωμένοι θα μείνουν όλο το βράδυ έξω από την είσοδο του κάμπινγκ, ενώ ομάδες θα πραγματοποιούν περιπολίες όλη νύχτα σε όλα τα κάμπινγκ που είναι μέσα στα όρια της Φθιώτιδας. Την Παρασκευή οι συγκεντρώσεις θα επαναληφθούν .

Το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά πέσει



Τη μεγάλη αγάπη που έχει ο ίδιος και ο αδελφός του Γουίλιαμ για τη γυναίκα που βρίσκεται στο πλευρό του πατέρα τους Κάρολου, εξομολογήθηκε ο …πρίγκιπας Χάρι. Σε συνέντευξη που παραχώρησε για τα εικοστά πρώτα του γενέθλια, ο Χάρι υποστήριξε ότι η Καμίλα είναι μία "εκπληκτική γυναίκα" που έχει κάνει τον πρίγκιπα Κάρολο, "πολύ πολύ ευτυχισμένο". "Αυτό είναι το πιο σημαντικό" πρόσθεσε σημειώνοντας ότι "ποτέ δεν υπήρξε μία κακιά μητριά", αλλά αντίθετα μία γυναίκα που ήταν πάντα πολύ κοντά τόσο στον ίδιο όσο και στον αδελφό του, Γουίλιαμ. Το μόνο που δεν είπε είναι το πόσο ερωτευμένος είναι κι αυτός με την Καμίλα. (Φαντάζεστε μπαμπά και γιο παρτούζα με την Καμίλα;)

Αυτά τα γλυκανάλατα από τον …πρίγκιπα, που αν δεν θυμάστε, πέρσι είχε φωτογραφηθεί ο τσόγλανος με ναζιστική στολή. Κάτι που πολύ τότε, είχε στεναχωρήσει τον μπαμπά του, διάδοχο του Βρετανικού θρόνου, αλλά μάλλον το έχει ξεπεράσει...

Η αλήθεια για τη μάχη του Μελιγαλά


TουΧρήστου ΤΣΙΝΤΖΙΛΩΝΗ*


Επί δεκαετίες ακροδεξιές ομάδες, με την ανοχή επίσημων εκπροσώπων της αστικής τάξης, συναθροίζονται στο Μελιγαλά, για να «τιμήσουν» τους «ηρωικούς» όπως λένε νεκρούς, που σφαγιάστηκαν από τους «κομμουνιστοσυμμορίτες»! Φέτος, μάλιστα, επιχειρείται να διοργανωθούν διάφορες εκδηλώσεις με τη συμμετοχή και ξένων νεοφασιστικών οργανώσεων από διάφορες χώρες της ΕΕ, όπου διώκονται οι κομμουνιστές ενώ οι νεοφασίστες δρουν ελεύθερα.
Για τη μάχη του Μελιγαλά έχουν γραφτεί και γράφονται από τους αντιπάλους του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ πάρα πολλά, παραποιώντας τα γεγονότα και την ιστορική αλήθεια. Πρόκειται για μια προσπάθεια συγκάλυψης της εγκληματικής και αντιλαϊκής πολιτικής της αστικής τάξης και σε εκείνα τα χρόνια. Κανενός Ελληνα εργαζόμενου δεν μπορεί να πονάει η καρδιά του για τους ταγματασφαλίτες. Πληρώθηκαν όπως τους άξιζε.
Τα «Τάγματα Ασφαλείας», που είχαν συγκροτηθεί προς το τέλος του 1943 από την κατοχική κυβέρνηση Ι. Ράλλη για την αντιμετώπιση του «κομμουνιστικού κινδύνου» και την «προστασίαν του κοινωνικού καθεστώτος», είχαν συγκεκριμένη αποστολή κατά τη στιγμή της αποχώρησης των Γερμανών, να αποτελέσουν την οπισθοφυλακή και πλαγιοφυλακή τους, ώστε να κρατήσουν τις θέσεις τους και να απασχολήσουν και φθείρουν τον ΕΛΑΣ. Ετσι, όχι μόνο θα στερούσαν τον ΕΛΑΣ από τα ηθικά και υλικά οφέλη που θα αποκόμιζε από το χτύπημα των Γερμανών, αλλά θα του προξενούσαν και απώλειες.
Κυρίως, όμως, τα «Τάγματα Ασφαλείας», όπως προαναφέρθηκε, συγκροτήθηκαν ως ένα ένοπλο χέρι της αστικής τάξης, ενταγμένο στους σχεδιασμούς της για τη μεταπολεμική εξέλιξη της πολιτικής κατάστασης. Γι' αυτό και στη συγκρότηση των «Ταγμάτων Ασφαλείας» συμμετείχαν οι Βενιζελικοί Θ. Πάγκαλος και Στυλ. Γονατάς, καθώς και άλλοι.
Εγραψε σχετικά με τα «Τάγματα Ασφαλείας» ο ιδρυτής τους Ι. Ράλλης: «Κατορθώσαμεν να έχωμεν εις τη διάθεσιν της Κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητος, δύναμιν εγγυωμένην πλήρως την ασφάλεια και την τάξιν. Κατορθώσαμεν τέλος να εύρουν οι κ.κ. Παπανδρέου, Κανελλόπουλος, κλπ. ενταύθα αποβιβαζόμενοι, ΕΛΛΑΔΑ». «Ο κίνδυνος του κομμουνισμού είναι εγγύς. Η εξουθένωσις της Ελληνικής Φυλής και ημών αυτών έσεται βέβαια αν δεν ετοιμασθώμεν και αντιδράσωμεν». («Ο Ιωάννης Δ. Ράλλης ομιλεί εκ του τάφου», Αθήναι 1947, σελ. 70 και 92).
Εξάλλου πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι Γερμανοί είχαν εγκαταλείψει την Πελοπόννησο όταν διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στο Μελιγαλά.
Η απόφαση της κυβέρνησης της λεγόμενης «Εθνικής Ενότητας», που ενώ κατάγγειλε τα «Τάγματα Ασφαλείας» στην πράξη τα προστάτευε, δεν ήταν παρά μια καταδολίευση του ΕΑΜ. Οι μυστικές οδηγίες των Αγγλων και των παλαιοκομματικών προς τα «Τάγματα Ασφαλείας» ήταν να μην παραδοθούν και να πολεμήσουν τον ΕΛΑΣ. Ο ΕΛΑΣ δεν είχε άλλη διέξοδο από το βίαιο αφοπλισμό και τη διάλυση των «Ταγμάτων Ασφαλείας», τα οποία, όμως, προσπαθούσαν να κρατηθούν ως τον ερχομό των Αγγλων, που όπως αποδείχτηκε αργότερα, θα τα μετατρέπανε σε «συμμαχικό» στρατό.
Επομένως η βίαιη διάλυση των «Ταγμάτων Ασφαλείας», ήταν βέβαιο ότι θα προσέκρουε στις επιδιώξεις των Αγγλων και της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας». Ο Γ. Παπανδρέου άλλωστε είχε αρχίσει από παλιά (και οι Αγγλοι ιμπεριαλιστές το ίδιο), να κάνει λόγο ευθέως για τρομοκρατία του ΕΑΜ ή της «ΕΑΜικής μειοψηφίας κατά της πλειοψηφίας», και το επισημοποίησε στο Λίβανο.
Στις 8/9/1944, ο ΕΛΑΣ έδωσε τη μάχη για την απελευθέρωση της Καλαμάτας από τους ταγματασφαλίτες. Αιχμαλώτισε το μεγαλύτερο μέρος, ένα τμήμα όμως, με επικεφαλής τον κατοχικό Νομάρχη Μεσσηνίας Περωτή, διέφυγε προς Μελιγαλά. Στο δρόμο προς το χωριό Ασπρόχωμα, οι ταγματασφαλίτες έσφαξαν 30 πολίτες και 4 ΕΛΑΣίτες, οι οποίοι εκτελούσαν τηλεφωνική υπηρεσία σ' αυτό το χωριό.

Η μάχη του Μελιγαλά

Οι εκκλήσεις του ΕΛΑΣ να σταματήσουν οι συγκρούσεις δε βρήκαν καμιά ανταπόκριση, εξαιτίας των ραδιουργιών των Αγγλων και της κυβέρνησης του Καΐρου, που πίστευαν ότι μ' αυτά θα μπορέσουν να καταβάλουν τις ισάριθμες σχεδόν δυνάμεις της ΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ και να κρατήσουν υπό τον έλεγχό τους την Πελοπόννησο ως την άφιξη των αγγλικών στρατευμάτων.
Για την τριήμερη σκληρή μάχη που έδωσε ο ΕΛΑΣ στο Μελιγαλά, όπου είχαν συγκεντρωθεί γύρω στους 1.000 ταγματασφαλίτες, παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το «Ματωμένο και ένδοξο χρονικό» του γιατρού Στάθη Κανναβού, Επάρχου διοικητικού αντιπροσώπου της ΠΕΕΑ, εκείνη την εποχή. Το χρονικό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Εθνική Αντίσταση» (τεύχος 21, 1979).


«11 Σεπτέμβρη. Στην οχυρωμένη μ' όλα τα μέσα της πολεμικής τέχνης από τους Γερμανούς κωμόπολη του Μελιγαλά, έχουν συγκεντρωθεί να δώσουν την αποφασιστική δολοφονική τους μάχη, οι πιο αιμασταγείς ταγματαλήτες 2 επαρχιών. Οι βάσεις Βελίκας, Καλαμάτας, Μελιγαλά, Διαβολιτσιού, Δώριου, Κοπανακιού. Αποβραδίς, οι ηρωικοί ΕΛΑΣίτες του 8ου και 9ου Συντάγματος, έχουν δέσει γύρω από το άντρο αυτό της εθνοπροδοσίας ασφυκτικό κλοιό. Εφεδροελασίτες και από τις 3 επαρχίες πλαισιώνουν κι εδώ, στις πρώτες γραμμές, τον ΕΛΑΣ, ενεργούν αναγνωρίσεις, δίνουν πληροφορίες. Και τρεις μέρες και τρεις νύχτες, από το χάραμα της 12 Σεπτέμβρη, ο μικρός κάμπος και τριγύρω τα βουνά κρατούν την ανάσα τους στο ασταμάτητο σάλαγο της φονικής σύρραξης. Για τον ΕΛΑΣ, χάρη στις Καζέρτες και στα Λίβανα, κάθε σφαίρα, είναι ακριβότερη κι από το χρυσό. Είσαι υποχρεωμένος χίλιες να σφυρίζουν στ' αυτιά σου και ν' απαντάς με μία. Μονάχα που διαθέτει κανόνι! Είναι μια σκέτη κάννη, ψαρεμένη από το ΕΛΑΝ στ' απομεινάρια κάποιου ναυαγίου. Για να ψευτοσταθεί στον τόπο της, ύστερα από κάθε βολή, φορτώνεται μ' έναν αρμακά πέτρες. Μα κι έτσι, πάλι κλοτσοπηδάει και τα φέρνει όλα γύρω της, άνω - κάτω. Και οι άντρες για σιγουριά έχουν δέσει από τη σκανδάλη της ένα καραβόσκοινο, κι αυτό τραβάνε από καμιά δεκαριά μέτρα μακριά κάθε φορά που θέλουν να πυροβολήσουν!
14 Σεπτέμβρη. Μια εγγλέζικη αποστολή έρχεται καταϊδρωμένη και ζητάει να περάσει στις γραμμές της εθνοπροδοσίας. Θα έπειθε λέει, τους αλήτες να σταματήσουν την αιματοχυσία, να παραδοθούν στον ΕΛΑΣ και να περιμένουν να κριθούν από την Κυβέρνηση. Οταν το παράλλο πρωινό, αιχμάλωτοι πια του ΕΛΑΣ, οι διπλοπουλημένοι αυτοί στους ξένους επιδρομείς "εθνικόφρονες" ρωτήθηκαν γιατί έστω και την τελευταία στιγμή δε δέχτηκαν να σταματήσουν την αιματοχυσία, η απάντησή τους ήταν και πάλι αυτή του αναίσθητου, επαγγελματία προδότη.
- Οι Εγγλέζοι μας πίεσαν να συνεχίσουμε...
Για το Μεσσηνιακό λαό για μια ακόμη τώρα φορά ενισχύονταν οι ανησυχίες του για το αύριο, ενώ οι ταγματαλήτες με τις ευλογίες τώρα γερμανών, εγγλέζων, της κυβέρνησης συνέχιζαν με πιο πολλή λύσσα, και αναισθησία το αιματοκύλισμα του λαού. Ο ΕΛΑΣ έχασε όσα σε καμιά μάχη του με τους Γερμανούς, κάπου 200 διαλεχτά παλικάρια. Οι ταγματαλήτες ως την τελευταία στιγμή, έβγαλαν από το Μπεζεστένι ομήρους τους και τους εκτελούσαν.
15 Σεπτέμβρη. Λίγο μετά το ηλιβάρεμα, οι δολοφόνοι του Μελιγαλά, σηκώνουν από παντού λευκές σημαίες. Πετούν στα φυλάκια τα άτιμα όπλα τους και μπουλούκια - μπουλούκια, τρέχουν να κλειστούν στο Μπεζεστένι. Λίγες στιγμές πριν την παράδοσή τους, στις ανατολικές παρυφές της κωμόπολης είχε φτάσει χωρίς να προλάβει να πάρει μέρος στη μάχη το 11ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ μαζί με το θρυλικό καπετάνιο του Λαϊκού μας στρατού - τον Αρη Βελουχιώτη. Ο πόνος, η οργή και το αίσθημα της πιο άγριας εκδίκησης των χιλιάδων μαυροφορεμένων από τα γύρω χωριά που πλημμύρισαν την κωμόπολη ήταν ολόκληρο βουνό. Και μ' όλα αυτά, ο πατριωτισμός και η ανθρωπιά του εθνικολαϊκού μας κινήματος δεν υστέρησε. Από την πρώτη ημέρα με τη βοήθεια του ΕΛΑΣ διώχτηκαν στα χωριά τους εκατοντάδες ανοργάνωτοι, που περιφέρονταν στην πόλη, λεηλατούσαν και προκαλούσαν ανεύθυνα. Από τις πρώτες στιγμές οι κατά τόπους οργανώσεις ξεκαθάρισαν από το Μπεζεστένι πάνω ίσως κι από χίλιους Γερμανοντυμένους που υποτίθονταν ότι δε βαρύνονταν μ' εγκλήματα και τους έστειλαν στα σπίτια τους. Από την ίδια ημέρα το Λαϊκό Συμβούλιο Αυτοδιοίκησης συνέρχονταν και με εισήγηση του υποφαινόμενου αποφάσιζε την οργάνωση συσσιτίου για τις οικογένειες των ταγματαλητών!
Και μέσα σ' ένα τέτοιο αιμοσταγές περιβάλλον το ανθρώπινο πρόσωπο του Λαϊκού μας αγώνα, εύρισκε και πάλι την αντοχή του να εκδηλωθεί.
16 Σεπτέμβρη. Ενα μετά το άλλο τα 3 Συντάγματα του Λαϊκού Στρατού αποσύρονται από το Μελιγαλά και προχωρούν από την απάνω Τριφυλία, την Ιθώμη, την Εύα, τη Βουφράδα, σ' ένα μέτωπο που πιάνει όλο το μάκρος του Νομού. Ολες οι δυνάμεις θα συγκλίνουν στους Γαργαλιάνους, τη μεγάλη αντάρτισσα πόλη του Μωρηά, με τους 600 αντάρτες της και τους χιλιάδες κυνηγημένους της. Εδώ έχει φωλιάσει ο αρχιδολοφόνος Στούπας και με τις ορδές του συνεχίζει και μετά την αποχώρηση των Γερμανών τις επιδρομές και τη σφαγή στα χωριά της Κάτω Τριφυλίας και της Πυλίας.
Στη σύρραξή του αυτή με τα τελευταία υπολείμματα της εθνοπροδοσίας, ο ΕΛΑΣ πληρώνει και πάλι μ' ακριβές απώλειες. Οι δολοφόνοι του Στούπα, ηττημένοι, σκορπίζονται στις σταφίδες και στην πορεία τους προς την Πύλο αιματοκύλησαν την περιοχή, σκοτώνοντας άνανδρα, κάθε χωριάτη που δούλευε ανύποπτος στα χτήματά του. Ο αρχιπροδότης Στούπας κλείνεται στο Κάστρο της Πύλου να γλιτώσει. Μα κάποτε αποκάνει από την αντιλαϊκή λύσσα του και αυτοκτονεί.
Ετσι, στις 20 Σεπτέμβρη η Μεσσηνία είναι λεύτερη. Ο ηρωικός καπετάνιος του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα Αρης Βελουχιώτης προχωρεί σ' όλο το μάκρος, από Πύλο - Μεσσήνη, Αρκαδικά σύνορα, αποχαιρετάει το λαό και με τα 3 Συντάγματα του ΕΛΑΣ τραβάει για το κέντρο του Μωρηά.
Εκεί, στα τέλη του Σεπτέμβρη, έφτανε στην Καλαμάτα και ο αντιπρόσωπος της Κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» κ. Παναγ. Κανελλόπουλος. Από την πρώτη κι όλας στιγμή φάνηκε ότι μοναδική έγνοια και αγωνία της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου ήταν το πώς θα περιμαζέψει, θα διατηρήσει οπλισμένους και θα μεταφέρει στην Αθήνα τους ταγματαλήτες, για τη νέα αιματοχυσία που ετοίμαζε με τους Αγγλους πάτρωνές της. Λαϊκές επιτροπές από όλα τα στρώματα ανεβοκατεβαίνουν κάθε μέρα στο ξενοδοχείο που στάθμευε ο Αντιπρόσωπος της κυβέρνησης, χωρίς να παίρνουν έστω μια αόριστη απάντηση για τα προβλήματα ζωής ή θανάτου, που τους πίεζαν. Κι ήταν πάλι και τότε η πρωτοβουλία και πίεση των λαϊκών οργανώσεων, που έδινε μια άμεση και σωστική λύση σε πολλά αδιέξοδα. Με την υπογραφή του κ. Κανελλόπουλου του Διοικητ. Αντιπροσώπου Επαρχίας Καλαμάτας και του υποφαινόμενου σαν Διοικητικού αντιπροσώπου της Επαρχίας Μεσσήνης, εκδίδονταν για το Νομό και κυκλοφορούσαν ειδικά χαρτονομίσματα, εγγυημένα από το κράτος που θα δημιουργούνταν. Μ' αυτά πληρώθηκαν χιλιάδες υπάλληλοι που ένα δυο μήνες έμειναν απλήρωτοι και νηστικοί. Μ' αυτά άνοιξε και κινήθηκε η αγορά κι ο λαός ένιωσε ξανά ότι μπορεί μόνος του να κουμαντάρει κάθε πλευρά της ζωής του».
«Προσοχή νάρκες»
Η μάχη του Μελιγαλά Δεν τελείωσε με τη νικηφόρα έκβαση που είχε η μάχη για τον ΕΛΑΣ. Δημιουργήθηκε ένα φοβερό κλίμα που μύριζε θανατικό. Ο λαός της περιοχής ζητούσε με κάθε τρόπο να εκδικηθεί, ξεπαστρεύοντας τις εγκληματικές αυτές μορφές των ταγματασφαλιτών που είχαν διαπράξει ανήκουστα κακουργήματα σε βάρος του.
Η κατάληψη της μισητής εχθρικής εστίας από τον ΕΛΑΣ και μετά μάλιστα από τέτοιο φοβερό κόστος σε αίμα, είχε εξαγριώσει τα πράγματα. Κάποιοι αντάρτες είχαν αρχίσει να καίνε σπίτια απ' τα οποία τους χτυπούσαν και χρειάστηκε να επέμβει ο καπετάνιος Φώτης Αποστολόπουλος, για να συγκρατήσει την εκδικητική τους ορμή (1).
Για την εκδικητική μανία του κόσμου, ο Αρίστος Καμαρινός λέει σχετικά: «Είχα την ευθύνη της συγκέντρωσης των αιχμαλώτων στο Μπεζεστένι. Το έργο μας ήταν πολύ δύσκολο. Επρεπε να συγκρατήσουμε ομάδες εξοργισμένων πολιτών, οι οποίοι οπλισμένοι με τσεκούρια ορμούσαν να εκδικηθούν για τα θύματά τους. Για να περιφρουρήσουμε τους αιχμαλώτους, βάλαμε ισχυρή φρουρά στο Μπεζεστένι και γράψαμε με μεγάλα γράμματα: "Προσοχή Νάρκες!"» (2).
«Τους αιχμαλώτους», διηγείται ο Βαγγέλης Μαχαίρας, «σε πρώτη φάση τους μεταφέραμε στις αρχικές μας θέσεις. Συγκεντρώθηκαν εκεί εκατοντάδες αγανακτισμένοι Μεσσήνιοι, που φώναζαν: "Δολοφόνοι, προδότες, σκοτώσατε τους δικούς μας". Και απειλούσαν λιντσαρίσματα. Με το πιστόλι στ' αριστερό μου χέρι (το δεξί το είχα στο γύψο), τους είπα: "Δεν θα επιτρέψω να θιγεί ούτε ένας αιχμάλωτος" και τους εξήγησα: "1. Δεν ξέρουμε ποιοι κάνανε εγκλήματα. Χρειάζεται ανάκριση και 2. Αν θέλατε να εκδικηθείτε ας ερχόσαστε να λάβετε μέρος στη μάχη. Τρεις μέρες κράτησε"». (3)
Συνεχίζει ο Στάθης Κανναβός: «Οπως και στη Μεσσηνία, η ιστορία στην ένδοξη για το λαό εκείνη περίοδο περπάτησε με βήματα βαριά και απαραχάρακτα. Σπιθαμή με σπιθαμή το χώμα της έχει ποτιστεί με το αίμα χιλιάδων αγνών πατριωτών και ηρώων. Στη μνήμη του Κώστα Ξυδέα, του Νικήτα Σούμπλη, του Αντώνη Δημόπουλου, του Γιώργη Ζερμπίνου, της Ελένης Πιερράκου, του Τάκη Μουντζουρέα, του Κώστα Μπασακίδη, του Κώστα Κανελλόπουλου, του Μήτσου Κανελλόπουλου, του Γιάννη Δρυνέα, του Θόδωρου Κορμά, του Τάκη Αλεβιζάτου, του Μήτσου Οικονομόπουλου, του Πούλου Πουλόπουλου, του Τάκη Κουλαμπά, του Νίκου Μητρόπουλου, του Κώστα Σταθόπουλου, του Κλέαρχου Συρράκου, του Χρίστου Αντωνόπουλου, του Κώστα Νέζη, του Αντώνη Νέζη, του Βασίλη Μπράβου, του Νίκου Ανδριανόπουλου, του Παναγιώτη Κατσώλη, του Παναγιώτη Μπάρτζιου, του γιατρού Ματζή, του Μήτσου Κούκλινου, του Θόδωρου Μπουμπού, του Κούτρη, του Παναγιωτακάκη και των άλλων δεκάδων νεκρών κι αθάνατων στελεχών του»(4).

Η μάχη του Μελιγαλά ήταν μια μάχη ταξική μεταξύ των δυνάμεων της λευτεριάς και κοινωνικής προόδου και της πιο μαύρης αντίδρασης.


Συμπεράσματα

Είναι θεμελιακής σημασίας το γενικότερο συμπέρασμα που προκύπτει, τόσο από τα γεγονότα στο Μελιγαλά όσο και από τα ανάλογα σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, που αφορούσαν σε συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με τα «Τάγματα Ασφαλείας», με τον ΕΔΕΣ, με την ΕΚΚΑ και άλλες οργανώσεις: Εχθρός όλων των αστικών δυνάμεων (και των Γερμανόφιλων και Αγγλόφιλων) ήταν το λαϊκό κίνημα (ΕΑΜ) και φυσικά το ΚΚΕ, παρά τις οξύτατες αντιθέσεις που υπήρχαν ανάμεσα στις αστικές δυνάμεις, αντιθέσεις που τις έφεραν να μάχονται μεταξύ τους και με τα όπλα.
Ωστόσο, κι ενώ συγκρούονταν μεταξύ τους, ταυτόχρονα συνεργάζονταν για την αντιμετώπιση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ.
Το γεγονός εξηγείται: «... η αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας περιέχονταν στον αντιφασιστικό χαρακτήρα του πολέμου» (5). Και εκδηλώθηκε με ακόμη πιο ανοιχτό και οξύτατο τρόπο μετά την άνοιξη του 1943, όταν είχε επέλθει η στροφή στον πόλεμο σε βάρος της Γερμανίας και υπέρ της Σοβιετικής Ενωσης. Από τότε ακριβώς αναπροσαρμόστηκε πιο συγκροτημένα η στρατηγική των αστικών δυνάμεων (Εγγλέζων - ντόπιων) κατά του ΕΑΜ (όχι όμως και η στρατηγική του ΕΑΜικού κινήματος), με τις γνωστές εξελίξεις που ακολούθησαν.
Πηγές:
Κωνσταντίνος Μπρούσαλης: «Η Πελοπόννησος στο Πρώτο Αντάρτικο 1941-1945», εκδόσεις «Επικαιρότητα», σελ. 469.Γρηγόρη Κριμπά: «Η Εθνική Αντίσταση στη Μεσσηνία και τους γύρω νομούς», σελ. 334.Στο ίδιο, σελ. 333.Περιοδικό «Εθνική Αντίσταση», τεύχος 21, 1979.«Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 60 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των λαών», σελ. 12.

(*Ο Χρήστος Τσιντζιλώνης είναι μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ)

Wednesday, September 14, 2005

Δυο απλοί κανόνες

Στο blog αυτό όποιος θέλει σχολιάζει τα όσα γράφονται χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε ύφος ή γλώσσα του ταιριάζει ή γνωρίζει καλά. Κανένα από τα σχόλια που γράφονται δεν θα σβήνονται, ό,τι και αν γράφουν. Η μοναδική εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα είναι ότι σχόλιο υπέρ των βάζελων θα σβήνεται αμέσως.

Απάντηση (αν χρειαστεί) θα υπάρχει μόνο στα επώνυμα σχόλια και ο λόγος είναι απλός: Αν κάποιος γράφει ανώνυμα, γράφει εκ του ασφαλούς, αφού δεν υπάρχει δυνατότητα επίσκεψης στο δικό του blog για ανταπόδοση της επίσκεψης του εδώ. Με δειλούς, ότι κι αν λένε, δεν έχει νόημα ο οποιοσδήποτε διάλογος. Ας γράφουν λοιπόν οι αγένειοι ότι θέλουν. Γραμμένοι είναι στους αδένες που εκείνοι δεν έχουν.

Ανδρέας Παπανδρέου: Και ΔΗΛΩΣΙΑΣ και ΚΑΡΦΙ




Ιδού η δήλωση μετανοίας του Ανδρέα Παπανδρέου, που ο Μανιαδάκης του την απέσπασε με ένα (αριθμητικά: 1) μόλις χαστούκι. Μετά την δήλωση αυτή με την οποία ο Ανδρέας κάρφωσε και τους συντρόφους του, έφυγε για την Αμερική. Υπηρέτησε στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό σαν νοσοκόμος, και γύρισε στην Ελλάδα το 1960 ύστερα από πρόσκληση του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, θείου του σημερινού πρωθυπουργού, προκειμένου να αναλάβει κρατική θέση.

Με το κείμενο αυτό και σε συνδυασμό του τι είναι η Μαργαρίτα έχουμε μια καλή εικόνα των γονιών του Γιωργάκη Παπανδρέου, που ας μην ξεχνιόμαστε όχι μόνο έχει παινευτεί επειδή στην Αμερική κάπνισε μαριχουάνα, αλλά μας έχει προτρέψει να φυτέψουμε χασίς σε γλάστρα στο μπαλκόνι μας για προσωπική μας χρήση.

ΔΗΛΩΣΙΣ



Ο υπογεγραμμένος Ανδρέας Παπανδρέου του Γεωργίου γεννηθείς εις Χίο και
κατοικών εις Αθήνας, φοιτητής Νομικής, ετών 20, δηλώνω ότι:

Το έτος 1933, όταν ήμουν μαθητής του Κολεγίου εις την Τρίτην τάξιν του
Γυμνασίου μου δόθηκε ευκαιρία κατόπιν μιας διαλέξεως γενομένης υπό ενός
συμμαθητού μου υπέρ του φασισμού να μιλήσω δια τον αντίποδα του τον
κομμουνισμό. Τούτο έκανα εμφορούμενος από δημοκρατικές αντιλήψεις
επιχείρησα δε να κάνω μια αντικειμενική ανάπτυξη του συστήματος τούτου.
Εκ της γενομένης μελέτης άρχισα να κατακτώμαι υπό των αντιλήψεων τούτων
περί το τέλος του έτους 1933 και τις αρχές του 1934 είχα πλέον πλήρως
πιστέψει. Κατά τις αρχές του 1934 εξέδωσα υπό τον τίτλο το 'Ξεκίνημα'
κομμουνιστικό περιοδικό εις το οποίο ανέπτυσσα το κομμουνιστικό
Μανιφέστο. Εξέδωσα δυο φύλλα του περιοδικού τούτου των τε πολιτείαις και
των Σχολείων επιβάντων. Το Κολέγιο κάτεσχε τα εναπομείναντα φύλλα και το
Κράτος με απάλλαξε λόγω επιπολαιότητας. Μετ' ολίγο χρονικό διάστημα κατά
το έτος 1935 εξέδωσα πολυγραφημένη προκήρυξη υπέρ της Δημοκρατίας δεν
μπόρεσα όμως να την διανείμω διότι το Κολέγιο την κατέσχε απείλησαν με
την ποινή της αποβολής, από τότε μέχρι το τέλος του 1936 δεν σημείωσα
δράση κομμουνιστική μου δόθηκε όμως η ευκαιρία να μελετήσω ενδελεχώς τα
του κομμουνισμού και να καταλήξω στην αντίληψη ότι η τρίτη διεθνής δεν
εξυπηρετεί την ιδέαν αλλά ότι η 4 διεθνής αντιθέτως επιτελεί πράγματι
τούτο.

Περί των αρχών του 1937 γνωρίστηκα στη φοιτητική λέσχη με κάποιον
Γρηγορίου φοιτητή που ανήκε σε μια οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών
Ελλάδος, ανέλαβε δε να με κατατοπίσει πληρέστερα για τη 4η Διεθνή. Κατά
την εποχή αυτή αναγίγνωσκα το 'Προλετάριο' και συνεισέφερα στην ταξική
αλληλεγγύη. Ο Γρηγορίου επρόκειτο να αποχωρήσει στο εξωτερικό περί το
τέλος του 1937 με συνέστησε σε κάποιο Αριστογείτονα που αργότερα από τη
σύλληψη του έμαθα ότι ήταν ο Δημοσθένης Βουρζούκης. Εκτός των άλλων ο
Βουρζούκης ανέλαβε να με μορφώσει πληρέστερα. Γνωρίστηκα επίσης με ένα
δάσκαλο ονόματι Επαμεινώνδα Γιαννακό. Ο Γιαννακός με έβαλε και αυτός
στην τεταρτοδιεθνιστική Πολιτική. Συνεχίσαμε κατ' αυτό τον τρόπο μέχρι
του Σεπτεμβρίου του 1937 οπότε υπέπεσε στη αντίληψη του Πατρός μου ότι
είχα εις την κατοχή μου το Προλεταριάτο και κατόπιν των γενομένων
παρατηρήσεων από αυτόν αναγκάστηκα να αποσυρθώ. Όμως η απόσυρση δεν ήταν
οριστική στις αρχές του καλοκαιριού του 1930 εισήχθηκα στην κλινική του
Ασημακοπούλου όπου και μου έγινε εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας. Μετά το
τέλος της εγχείρησης και ενώ βρισκόμουν στην κλινική ανέγνωσα στο
Ελεύθερο Βήμα την σύλληψη των ανθρώπων τους οποίους είχα γνωρίσει,
αποφάσισα δε να αναμειχθώ και πάλι στη κομμουνιστική κίνηση. Άρχισα τότε
χωρίς να έχω οποιαδήποτε σύνδεση με την οργάνωση την προσπάθεια του να
κατακτήσω και άλλους στις αντιλήψεις μου. Την τοιαύτη προσπάθεια
επιχείρησα το πρώτο εις τον κύκλο των αμέσων φίλων μου. Εκμεταλλευόμενος
τον εξαιρετικό σύνδεσμο τους με εμένα επιχειρούσα να επηρεάσω αυτούς.
Πρέπει όμως να τονιστεί ότι συνάντησα τις συστηματικές αντιδράσεις τους,
πολλές φορές δε βρέθηκα αντιμέτωπος προσπαθειών των να με απομακρύνουν
σε συνεργασία με την οικογένεια μου από τις ιδέες αυτές. Εις τον κύκλο
των άμεσων φίλων μου ανήκαν οι κύριοι Κύρκος Κύρκος, Καστοριάδης
Κορνήλιος, Κοντογιάννης Ιωάννης, Καράμπελας Χρήστος, Βαλκας Χρήστος. Ενώ
ευρισκόμουν χωρίς οποιαδήποτε επαφή έλαβα περί τον Δεκέμβριο του 1933
τηλεφώνημα επί του οποίου με καλούσε για συνάντηση συνωμοτικό πρόσωπο το
οποίο μου επέτρεψε να γνωρίσω ότι είχε σχέση με την κίνηση αυτή.
Κατέβηκα πράγματι εις το καθορισμένο όπως δέον και συνάντησα το εν λόγω
πρόσωπο. Αυτός μου ανακοίνωσε ότι λεγότανε Χρήστος Σούλας και ότι είχε
αποδράσει από τις φυλακές της Ακροναυπλίας. Μετά την σύλληψή του αρχίζει
η περίοδος συνεργασίας μου με τον Μεγαριώτη τον οποίον με είχε φέρει σε
επαφή ο Χρ. Σούλας αρκετό χρόνο προ της συλλήψεώς του.

Όπως συνάγεται εκ της μετ' αυτού ειδικής συνεργασίας μου ο Μεγαριώτης
ήταν το κοινό εις όλη την υπόθεση πρόσωπο. Εις την δική μας οργάνωση τα
πόστα δεν ανακοινώνονταν με τυπικό τρόπο οίτινα είχαν τόσο οργανικό
χαρακτήρα δυνάμεθα εν τούτοις να συμπεράνουμε ότι ο Μεγαριώτης είχε θέση
Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής της οργάνωσης. Με τον χρόνο
κατέστην το αμεσότερο με τον Μεγαριώτη συνδεόμενο πρόσωπο. Συναντώμεθα
και συζητούσαμε επί της πολιτικής καταστάσεως κατευθύνσεων κλπ. Ανέλαβα
επίσης την σύνταξη, δακτυλογράφηση, πολιτογράφηση κλπ. του φύλλου, όλα
συνολικά του φύλλου αφορώντα, καθώς και την κίνηση των νέων. Εκ της όλης
μου σχέσεως με τον Μεγαριώτη δύναται να συναχθεί ότι είχα σχέση μέλους
κεντρικής επιτροπής με καθήκοντα το φύλλο και την κίνηση των νέων.
Συνάμα αποτελούσα για την εκ του εξωτερικού ύλη τον συνδετικό κρίκο.
Είχα δε εις το πεδίο του κομμουνισμού πολυσχιδή δράση.

Αισθάνομαι εν τούτοις τώρα μετάνοια για την εν λόγω δράση μου.
Αντιλαμβάνομαι πλέον σαφώς ότι η κομμουνιστική δράση είναι καταστρεπτική
εις όλες τις ηθικές απόλυτες αξίες, δεν δύναται δε παρά να δημιουργήσει
ερείπια.

Πεισθείς πλέον οριστικά και αμετάκλητα εις αυτό αποκηρύσσω και
καταδικάζω τις κομμουνιστικές ιδέες δηλώνω δε ότι του λοιπού θα διάγω
βίο ο οποίος θα πλαισιώνεται εντός των απολύτων ηθικών αξιών και της
Ελληνικής παράδοσης.



Εν Αθήναις την 7 Ιουλίου 1939

Ο ΔΗΛΩΝ

Παπανδρέου Ανδρέας

Έγκλημα και τιμωρία



Όταν μια ομάδα παίζει την άλλη στο μισό γήπεδο για πάνω από ένα ημίχρονο, όταν έχει 13 φορές σουτάρει για γκολ ενώ η αντίπαλή της μόλις 3 και παρόλα αυτά χάνει με 3-1, τότε απλά έχει εγκληματήσει και η ήττα είναι η μικρότερη τιμωρία που μπορεί να έχει. Και μην πει κανείς ότι χθες ήταν Τρίτη και 13, γιατί το ημερολόγιο δεν είναι μόνο για τον Ολυμπιακό, αλλά και για την Ρόζενμποργκ.

Η μήνη δικαιολογία που μπορεί να έχουν οι παίκτες που βρώμισαν την σημαία του Θρύλου θα ήταν να τους είχε ευχηθεί καλή επιτυχία ο Μητσοτάκης. Κάτι τέτοιο όμως δεν προκύπτει από πουθενά.

Νεος Διαδικτυακός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ


Το site του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ανανεώθηκε. Αξίζει μια βόλτα στο νέο διαδικτυακό ιστοτόπο της εφημερίδας του ΚΚΕ

Tuesday, September 13, 2005

Νέα Ορλεάνη


Η παρακάτω μαρτυρία βρέθηκε στο indymedia νεας ορλεάνης στις 7/9 και
γίνεται θέμα από το United Press στις 9/9. Η μαρτυρία εκτός από βάρος
στην αμοιβαιότητα των κατοίκων και την βαρβαρότητα των "εκτελεστών του
νόμου", καταγγέλλει και την άρνηση των αρχών σε θυματα να φύγουν με τα
πόδια προς στεγνά εδάφη στη γειτονική πόλη της Γκρέτνα (σαν να λέμε
αθήνα-παπάγου, με γέφυρα όμως στη μέση).
"Κλείσαμε τη γέφυρα" παραδέχεται στο UPI ο Α. LAwson αρχηγός της
αστυνομίας της πόλης της Γκρέτνα. " Όλοι οι κάτοικοι μας είχαν φύγει
και κατεβάσαμε τα ρολά της πόλης". Ο Lawson λέει πως μόλις πέρασε η
καταιγίδα, αστυνομία από Gretna City, Jefferson Parrish και Louisiana
State Crescent City Connection έκλεισαν την κυκλοφορία για τους πεζούς
σε τρια σημεία πρόσβασης στη γέφυρα. Είπε ότι η μικρή πόλη της
Γκρέτνα, την είπε "η κοινότητα-κρεβατοκάμαρα της Ν. Ορλεάνης, θα
αιφνιδιαζόταν από την εισροή ανθρώπων. "αν είχαμε ανοίξει τη γέφυρα, η
πόλη μας θα έμοιαζε όπως είναι τώρα η Ορλεάνη: λεηλατημένη, καμμένη
και γκρεμισμένη"
Τι να πει κανείς μπροστά σε τόση αθλιότητα;
'Get Off The Fucking Freeway': The Sinking State Loots its Own
Survivors by Larry Bradshaw and Lorrie Beth Slonsky Wednesday, Sep.
07, 2005 at 3:13 AM »Φύγετε Γαμώτο Από Τον Αυτοκινητόδρομο»: Η
βυθισμένη Πολιτεία λεηλατεί τους Επιζώντες της
----------------------------------------
Δύο paramedics (παραϊατρικά επαγγέλματα) αποκλεισμένοι στη Νέα Ορλεάνη
στον ερχομό του τυφώνα Κατρίνα, δίνουν την δική τους εικόνα της
αυτοοργάνωσης και της εγκατάλειψης στην κατεστραμμένη ζώνη. Δύο ημέρες
μετά το χτύπημα του τυφώνα στη Νέα Ορλεάνη, το Walgreen (παντοπωλείο)
στη γωνία των οδών Royal & Iberville παρέμενε κλειδωμένο. Η κάσα με τα
γαλακτοκομικά φαινόταν καθαρά από τη βιτρίνα. Είχαν περάσει ήδη 48
ώρες χωρίς ηλεκτρικό, καθαρό νερό και αποχέτευση. Τα γάλατα, τα
γιαούρτια και τα τυριά άρχιζαν να χαλάνε στη ζέστη των 30 βαθμών. Οι
ιδιοκτήτες και οι μάνατζερ είχαν κλειδώσει τα τρόφιμα , τα νερά, τα
μωρουδικά και το φαρμακείο και τη κοπάνησαν.

Έξω απ' τη βιτρίνα του Walgreen, κάτοικοι και τουρίστες πεινούσαν και
διψούσαν όλο και περισσότερο. Η πολλάκις υποσχεμένη ομοσπονδιακή,
πολιτειακή και τοπική βοήθεια δεν υλοποιήθηκε ποτέ, και οι βιτρίνες
του Walgreen's έσπασαν από τους «κλέφτες». Υπήρχε μια εναλλακτική
λύση: οι μπάτσοι μπορούσαν να είχαν σπάσει ένα παράθυρο και να
μοίραζαν τους ξηρούς καρπούς, τους χυμούς και τα νερά οργανωμένα και
συστηματικά. Δεν το έκαναν όμως. Προτίμησαν να παίζουν ώρες τη γάτα με
το ποντίκι, κυνηγώντας τους κλέφτες. Φύγαμε τελικά από αέρος απ' τη
Νέα Ορλεάνη πριν δύο μέρες και φτάσαμε σπίτι χτες (Σάββατο). Δεν
έχουμε δει ακόμη τηλεόραση ή κοιτάξει τις εφημερίδες. Θα προβλέψουμε
ότι δεν υπάρχουν βίντεο ή πρωτοσέλιδες φωτογραφίες ευρωπαίων και άλλων
λευκών τουριστών να απαλλοτριώνουν το Walgreen's στη Γαλλική συνοικία.
Υποψιαζόμαστε επίσης ότι τα μίντια θα έχουν πλημμυρίσει από «ηρωϊκές»
εικόνες της Εθνικής Φρουράς, του στρατού και της αστυνομίας να
παλεύουν να σώσουν τα «θύματα» του Τυφώνα. Αυτό που δε θα δείτε, αλλά
που εμείς ζήσαμε, είναι οι πραγματικές ήρωες και ηρωίδες της βοήθειας
μετά το τυφώνα: η εργατική τάξη της Νέας Ορλεάνης. Οι εργάτες
συντήρησης δρόμων που χρησιμοποίησαν ένα γερανό για να κουβαλούν τους
γέρους και τους ανάπηρους. Οι μηχανικοί που έστησαν, φρόντισαν και
κράτησαν τις γεννήτριες σε λειτουργία. Τους ηλεκτρολόγους που
πατένταραν χοντρά προσθετικά καλώδια από κτίριο σε κτίριο ώστε να
μοιράζεται ο λιγοστός ηλεκτρισμός προκειμένου να απελευθερωθούν
αυτοκίνητα που είχαν κολλήσει σε ψηλά πατώματα πάρκινγκ. Νοσοκόμες που
δεν είχαν μηχανικά μέσα ενίσχυσης αναπνοής, και πέρασαν ατελείωτες
συνεχόμενες ώρες προωθώντας χειροκίνητα αέρα στα πνευμόνια αναίσθητων
ασθενών, προκείμενου να τους κρατήσουν στη ζωή. Θυρωροί που έσωσαν
ανθρώπους αποκλεισμένους σε ασανσέρ. Εργάτες των διυλιστηρίων που
μπούκαραν στα καρνάγια και «έκλεψαν» σκάφη προκειμένου να σώσουν
γείτονες τους που βρίσκονταν στην οροφή του σπιτιού τους
περικυκλωμένοι από νερά. Μηχανικούς που έβαζαν από τα καλώδια μπροστά
όποιο αυτοκίνητο μπορούσε να βρεθεί, ώστε να μεταφερθούν οι άνθρωποι
έξω από την πόλη. Και τους εργαζόμενους του επισιτισμού, που όρμησαν
στις κουζίνες των μαγαζιών, ετοιμάζοντας αυτοσχέδια κοινοτικά γεύματα
για εκατοντάδες από τους αποκλεισμένους.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους εργαζόμενους και εργαζόμενες έχασαν τα
σπίτια τους και δεν είχαν νέα από τις οικογένειες τους, έμειναν όμως
και προσέφεραν τις μοναδικές υποδομές για το 20% της Νέας Ορλεάνης που
δεν πλημμύρισε. Την Δεύτερη μέρα ήμασταν περίπου 500 στα ξενοδοχεία
της Γαλλικής συνοικίας. Ήμασταν ένα μείγμα ξένων τουριστών, ακροατές
συνεδρίου, όπως εμείς και ντόπιοι που έπιασαν δωμάτιο στα ξενοδοχεία
για ασφάλεια και καταφύγιο από την Κατρίνα. Μερικοί από εμάς είχαμε
κινητά τηλέφωνα και επικοινωνία με οικογένεια και φίλους εκτός Νέας
Ορλεάνης. Μας είπαν επανειλημμένα ότι κάθε είδους μέσα, συν η Εθνική
φρουρά και άπειρα λεωφορεία συνέρρεαν στην πόλη. Τα λεωφορεία και τα
άλλα μέσα πρέπει να ήταν αόρατα, αφού καμιά μας δεν τα είδε.
Αποφασίσαμε ότι έπρεπε να σωθούμε μόνοι μας. Έτσι μαζέψαμε τα χρήματα
μας και βγήκαν 25.000 $ για να έχουμε 10 λεωφορεία να έρθουν και να
μας πάρουν. Όσοι δεν είχαν το αντίτιμο των 45$ για το εισιτήριο
συμπλήρωναν από αυτούς που τους περίσσευαν χρήματα. Περιμέναμε για 48
ώρες τα λεωφορεία, οι τελευταίες δώδεκα περιμένοντας έξω, μοιράζοντας
τη λιγοστή τροφή, το λιγοστό νερό και τα λιγοστά ρούχα που είχαμε.

Δημιουργήσαμε μια ζώνη απομάκρυνσης κατά προτεραιότητα για τους
ασθενείς, τους ηλικιωμένους και τα νεογέννητα μωρά. Περιμέναμε μέχρι
αργά τη νύχτα για την «από στιγμή σε στιγμή» άφιξη των λεωφορείων. Τα
λεωφορεία δεν έφτασαν ποτέ. Αργότερα μάθαμε ότι μόλις έφτασαν στα όρια
της πόλης, κατασχέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από το στρατό. Μέχρι την
Τέταρτη μέρα, τα ξενοδοχεία μας είχαν ξεμείνει από καύσιμα και νερό. Η
υγιεινή ήταν επικίνδυνα ανεπαρκής. Καθώς η απελπισία και η απόγνωση
αυξάνονταν, η βία και το νερό άρχισαν να ανεβαίνουν. Τα ξενοδοχεία μας
έβγαλαν έξω και κλείδωσαν τις πόρτες τους, λέγοντας μας ότι οι
«αρμόδιοι» είπαν να εμφανιστούμε στο συνεδριακό κέντρο και να
περιμένουμε για περισσότερα λεωφορεία. Μόλις μπήκαμε στο κέντρο της
πόλης, συναντήσαμε την Εθνική φρουρά.

Οι Φρουροί μας είπαν ότι δεν θα μας επιτρεπόταν η είσοδος στο
Superdome καθώς το κύριο καταφύγιο της πόλης είχε κατέλθει σε τρομερά
επίπεδα υγιεινής και απανθρωπιάς. Οι Φρουροί μας είπαν επίσης ότι το
μοναδικό άλλο καταφύγιο της πόλης, το Συνεδριακό κέντρο επίσης
παρήκμαζε σε χάος και ασχήμια και ότι η αστυνομία δεν επέτρεπε την
είσοδο άλλων. Αρκετά φυσικά ρωτήσαμε «αν δε μπορούμε να πάμε στα δύο
μοναδικά καταφύγια της πόλης, τι εναλλακτική έχουμε;» Οι Φρουροί μας
είπαν ότι αυτό ήταν δικό μας πρόβλημα , και ότι δεν τους περίσσευε
νερό να μας δώσουν. Αυτή θα ήταν η αρχή μιας σειράς από συναντήσεις με
ψυχρούς και εχθρικούς «εκπροσώπους του νόμου».

Περπατήσαμε μέχρι το στρατηγείο της αστυνομίας στου Harrah στη Canal
Street και μας είπαν τα ίδια πράγματα, ότι ήμασταν χωρίς βοήθεια και
ότι δεν είχαν νερό να μας δώσουν. Ήμασταν πια κάποιες εκατοντάδες.
Κάναμε μια μεγάλη συνέλευση για να αποφασίσουμε πως θα δράσουμε.
Συμφωνήσαμε να κατασκηνώσουμε έξω από το στρατηγείο της αστυνομίας. Θα
ήμασταν άμεσα ορατοί στα ΜΜΕ και θα αποτελούσαμε μια πολύ ορατή
προσβολή στους αρμόδιους της πόλης. Η αστυνομία μας είπε ότι δεν
μπορούσαμε να μείνουμε. Αγνοώντας τους ξεκινήσαμε να κατασκηνώνουμε.
Άμεσα ο αρχηγός της αστυνομίας ήρθε σε εμάς να μας μιλήσει. Μας είπε
ότι είχε μια λύση: θα έπρεπε να περπατήσουμε μέχρι τον αυτοκινητόδρομο
Pontchartrain Expressway και να περάσουμε τη γέφυρα greater New
Orleans Bridge, όπου η αστυνομία είχε μαζεμένα λεωφορεία για να μας
διώξουν απ' τη πόλη. Το πλήθος ζητωκραύγασε και άρχισε να κινείται.
Φωνάξαμε όλους τους πίσω και εξηγήσαμε στον αρχηγό ότι έχει υπάρξει
ήδη πολλή κακή και λάθος πληροφόρηση και εάν ήταν βέβαιος ότι υπήρχαν
εκεί λεωφορεία να μας περιμένουν. Ο αρχηγός γύρισε προς το πλήθος και
δήλωσε εμφατικά: «σας ορκίζομαι ότι τα λεωφορεία είναι εκεί».
Οργανωθήκαμε, και εμείς οι διακόσιοι ξεκινήσαμε για τη γέφυρα με
μεγάλη προσμονή και ελπίδα. Καθώς περάσαμε δίπλα στο Συνεδριακό κέντρο
, πολλοί ντόπιοι είδαν το αποφασιστικό και αισιόδοξο πλήθος μας και
ρωτούσε που πηγαίναμε. Τους είπαμε για τα όμορφα νέα. Οικογένειες
επιτόπου μάζευαν τα λιγοστά τους πράγματα. Και σύντομα διπλασιαστήκαμε
και μετά ξαναδιπλασιαστήκαμε. Μωρά σε καρότσια ήρθαν τώρα μαζί μας,
άνθρωποι με πατερίτσες, ηλικιωμένοι περιπατητές και άνθρωποι σε
αναπηρικά καρότσια. Περπατήσαμε τα 2-3 μίλια μέχρι τον αυτοκινητόδρομο
και μετά την μεγάλη ανηφόρα προς τη γέφυρα. Είχε αρχίσει ξανά να
ρίχνει βροχή, αυτό όμως δε μείωνε τον ενθουσιασμό μας. καθώς
πλησιάζαμε τη γέφυρα, οπλισμένοι σερίφηδες (δημοτόμπατσοι) από την
Gretna σχημάτισαν μια γραμμή στο πόδι της γέφυρας. Πριν φτάσουμε
αρκετά κοντά να μιλήσουμε, άρχισαν να πυροβολούν πάνω απ' τα κεφάλια
μας. Αυτό έστειλε το πλήθος να τρέχει σε διάφορες κατευθύνσεις. Καθώς
το πλήθος διασκορπίστηκε και χάθηκε, λίγοι από εμάς πλησιάσαμε προς τα
εμπρός και καταφέραμε να μιλήσουμε με κάποιους σερίφηδες. Τους είπαμε
για το διάλογο μας με τον αρχηγό της αστυνομίας και για τις
διαβεβαιώσεις του αρχηγού. Οι σερίφηδες μας είπαν ότι δεν υπήρχαν
λεωφορεία να περιμένουν. Ο αρχηγός μας είχε πει ψέματα για να μας
κάνει να φύγουμε. Ρωτήσαμε γιατί δεν μπορούμε να περάσουμε ούτως ή
άλλως τη γέφυρα, αφού μάλιστα υπήρχε μικρή κίνηση στις έξι λωρίδες του
δρόμου. Μας είπαν ότι η δυτική όχθη δεν θα γινόταν Νέα Ορλεάνη και ότι
δεν θα γίνονταν Superdomes στην πόλη τους. Αυτές ήταν κωδικές λέξεις
για να πουν ότι αν είσαι μαύρος και φτωχός δεν περνάς απέναντι στον
Μισισσιπή και δεν βγαίνεις από τη Νέα Ορλεάνη.

Η μικρή μας ομάδα υποχώρησε πίσω από τον Αυτοκινητόδρομο 90 για να
βρει καταφύγιο από τη βροχή κάτω από ένα πέρασμα. Συζητήσαμε τις
επιλογές μας και τελικά αποφασίσαμε να στήσουμε ένα καταυλισμό στη
μέση του αυτοκινητόδρομου Ponchartrain Expressway, στη κεντρική
νησίδα, ανάμεσα στις εξόδους O'Keefe και Tchoupitoulas. Μας φάνηκε
λογικό να είμαστε ορατοί σε όλους, να έχουμε μια ασφάλεια όντας σε
υπερυψωμένο δρόμο και να περιμένουμε να δούμε τα άφαντα ακόμη
λεωφορεία. Όλη τη μέρα βλέπαμε οικογένειες, άτομα και ομάδες να κάνουν
την ίδια διαδρομή στην ανηφόρα, σε μια προσπάθεια να περάσουν τη
γέφυρα, και να τους γυρίζουν πίσω. Κάποιο κυνηγήθηκαν με πυρά, σε
άλλους είπαν απλά όχι, σε άλλους βρίζοντας και ταπεινώνοντας τους. Σε
χιλιάδες κατοίκων της Νέας Ορλεάνης απαγορεύτηκε να εγκαταλείψουν
μόνοι τους την πόλη με τα πόδια. Εντωμεταξύ τα δύο μόνο καταφύγια της
πόλης βυθίζονταν περισσότερο στην ασχήμια και την απορρύθμιση. Ο μόνος
τρόπος να περάσεις τη γέφυρα ήταν με όχημα. Είδαμε εργαζόμενους να
κλέβουν φορτηγά, λεωφορεία, βανάκια, ημιφορτηγά και ότι αυτοκίνητο
μπορούσε να πάρει μπρος. Ήταν όλα φίσκα κόσμο που προσπαθούσε να φύγει
από αυτή τη ασχήμια που η Νέα Ορλεάνη είχε καταντήσει.

Ο μικρός μας καταυλισμός άρχισε να μεγαλώνει. Κάποιος έκλεψε ένα
φορτηγό διανομής νερού και το έφερε σε εμάς. Ζήτω η αρπαγή. Ένα μίλι
και κάτι πιο κάτω στον αυτοκινητόδρομο, από ένα φορτηγό του στρατού
έπεσαν 2 παλέτες στρατιωτικής τροφής σε μια απότομη στροφή. Φέραμε την
τροφή στον καταυλισμό με καροτσάκια του σούπερ μάρκετ. Έχοντας
ικανοποιήσει τις δύο ανάγκες, φαγητό και νερό, άνθισαν η συνεργασία, η
κοινότητα και η δημιουργικότητα. Οργανώσαμε την καθαριότητα και
κρεμάσαμε σακούλες σκουπιδιών στις κολώνες. Φτιάξαμε κρεβάτια από
ξύλινες παλέτες και χαρτόκουτα. Ορίσαμε ένα φρεάτιο του δρόμου σαν
τουαλέτα και τα παιδιά έφτιαξαν γύρω μια περίτεχνη κουρτίνα από
πλαστικό, σπασμένες ομπρέλες και άλλα πεταμένα. Οργανώσαμε μέχρι και
σύστημα κυκλικής τροφής, όπου άτομα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε μέρος
από τις μερίδες του στρατού (γέμιση μήλο για τα μωρά και γλυκά για τα
παιδιά).

Αυτή ήταν η διαδικασία που είδαμε ξανά και ξανά μετά το πέρασμα του
τυφώνα. Όταν τα άτομα έπρεπε να αγωνιστούν για να βρουν φαγητό ή νερό,
ο καθένας δρούσε μόνο για τον εαυτό του. έπρεπε να κάνεις ότι περνούσε
από το χέρι σου για να βρεις νερό για τα παιδιά σου ή τροφή για τους
γονείς σου. Όταν αυτές οι βασικές ανάγκες ικανοποιούνταν, οι άνθρωποι
άρχιζαν να προσέχουν ο ένας τον άλλο, να δουλεύουν μαζί και να
συγκροτούν μια κοινότητα.

Αν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις είχαν πλημμυρίσει την πόλη με φαγητό
και νερό στις πρώτες 2 ή 3 μέρες, η απελπισία, η ταραχή και η ασχήμια
δεν θα είχαν εμφανιστεί.

Έχοντας καλύψει τις ανάγκες μας προσφέραμε φαγητό και νερό σε
περαστικές οικογένειες και άτομα. Αρκετοί αποφάσιζαν να μείνουν μαζί
μας. Ο καταυλισμός είχε πλέον 80 με 90 άτομα.

Από το φορητό ράδιο μιας γυναίκας μάθαμε ότι τα ΜΜΕ μιλούσαν για μας.
Σε κοινή θέα πάνω στον αυτοκινητόδρομο, κάθε οργανισμός αρωγής και
κάθε δημοσιογράφος μας έβλεπαν μόλις έμπαιναν στην πόλη. Άρχισαν να
απευθύνονται ερωτήσεις στους αρμόδιους για το τι θα κάνουν με εκείνους
που ζούν πάνω στον αυτοκινητόδρομο. Οι αρμόδιοι απάντησαν ότι θα μας
φροντίσουν. Κάποιοι από εμάς ένοιωσαν ένα άσχημο συναίσθημα. Το «θα
μας φρόντιζαν» είχε ένα απειλητικό τόνο. Δυστυχώς, το άσχημο
συναίσθημα μας ήταν σωστό. Μόλις που βράδιαζε, ένας σερίφης της Gretna
εμφανίστηκε, βγήκε από το περιπολικό του, έστρεψε το όπλο του προς τα
εμάς και φώναξε: «φύγετε γαμώτο απ' τον αυτοκινητόδρομο». Ένα
ελικόπτερο εμφανίστηκε και χρησιμοποίησε τον αέρα από τα φτερά του για
να γκρεμίσει τις ταπεινές κατασκευές μας. Καθώς υποχωρούσαμε, ο
σερίφης φόρτωνε το περιπολικό του με το νερό και τα τρόφιμα μας.

Ακόμα μια φορά υπό την απειλή των όπλων μας ανάγκασαν να φύγουμε από
τον αυτοκινητόδρομο. Όλες οι «δυνάμεις της τάξης» θεωρούσαν ότι
απειλούνταν όποτε μαζευόμασταν σε ομάδες των 20 ή περισσότερων. Σε
κάθε συνάθροιση «θυμάτων» αυτοί έβλεπαν «όχλο» και «επεισόδια».
Νοιώθαμε ασφαλείς όντας πολλοί. Το δικό μας «πρέπει να μείνουμε μαζί»
ήταν αδύνατο επειδή τα σώματα ασφαλείας θα μας εξανάγκαζαν να σπάσουμε
σε μικρές, ατομικές ομάδες.

Μέσα στο πανδαιμόνιο της επιδρομής στον καταυλισμό και της καταστροφής
του, σκορπίσαμε ακόμη μια φορά. Έχοντας μείνει ένα μικρό γκρουπ οκτώ
ατόμων, στα σκοτάδια βρήκαμε καταφύγιο σε ένα παρατημένο σχολικό κάτω
από τον αυτροκινητόιδρομο, στη Cilo Street. Κρυβόμασταν από πιθανά
κακοποιά στοιχεία και εξίσου εμφατικά κρυβόμασταν και από την
αστυνομία και τους σερίφηδες, με τους στρατιωτικούς τους νόμους, τις
απαγορεύσεις κυκλοφορίας και τους πυροβολισμούς στο ψαχνό. Τις
επόμενες ημέρες, το γκρουπ μας των οχτώ ατόμων περπατούσε την
περισσότερη μέρα, επικοινώνησε με την πυροσβεστική της Νέας Ορλεάνης
και τελικά αερομεταφερθήκαμε αλλού από μια ομάδα διάσωσης πόλης. Μας
άφησαν κοντά στο αεροδρόμιο και καταφέραμε να μας πάρει ωτοστοπ η
Εθνική Φρουρά. Οι δύο νέοι Φρουροί απολογήθηκαν για την περιορισμένη
ανταπόκριση των Φρουρών της Λουιζιάνα. Μας εξήγησαν ότι ένα μεγάλο
μέρος της μονάδας τους βρισκόταν στο Ιράκ και αυτοί σήμαινε λειψανδρία
και ότι δεν μπορούσαν να κάνουν όλα όσα τους ανέθεταν. Φτάσαμε στο
αεροδρόμιο την ημέρα που άρχισε η μαζική αερομεταφορά. Το αεροδρόμιο
είχε γίνει άλλο ένα Superdome. Εμείς οι οχτώ πιαστήκαμε σε μια
ανθρωπιστική πτήση, καθώς οι πτήσεις καθυστέρησαν αρκετές ώρες
προκειμένου να προσγειωθεί για λίγο ο Τζορτζ Μπους για μια
φωτογράφηση. Αφού απομακρυνθήκαμε από ένα μεταφορικό της ακτοφυλακής,
φτάσαμε στο San Antonio, Texas. Εκεί η ταπείνωση και η απανθρωπιά της
επίσημης έκτακτης βοήθειας συνεχίστηκε. Τοποθετηθήκαμε σε λεωφορεία
και οδηγηθήκαμε σε ένα μεγάλο ξέφωτο, όπου αναγκαστήκαμε να
παραμείνουμε για πολλές ώρες. Μερικά από τα λεωφορεία δεν είχαν
air-condition.

Στο σκοτάδι, εκατοντάδες αναγκαστήκαμε να μοιραστούμε δύο βρωμερά,
ξεχειλίζοντα γιο-γιο. Όσοι καταφέραμε να πάρουμε μαζί μας κάποια
υπάρχοντα(συχνά λίγα πράγματα τυλιγμένα σε τρύπιο πλαστικό)
υποβληθήκαμε σε δύο διαφορετικούς ελέγχους από αστυνομικά σκυλιά. Οι
περισσότεροι δεν είχαμε φάει όλη μέρα, αφού οι στρατιωτικές μερίδες
μας είχαν κατασχεθεί στο αεροδρόμιο, γιατί χτυπούσαν στον ανιχνευτή
μετάλλων. Κι όμως, καθόλου τροφή δεν είχε προσφερθεί σε άντρες,
γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους και ανάπηρους, καθώς περίμεναν με τις
ώρες να εξεταστούν ιατρικά για να βεβαιωθεί ότι δεν μετέφεραν
μεταδοτικά νοσήματα. Αυτή η επίσημη υποδοχή βρέθηκε σε οξεία αντίθεση
με τη ζεστή και εγκάρδια υποδοχή που μας έκανα οι απλοί Τεξανοί.
Είδαμε μια εργαζόμενη του αεροδρομίου να δίνει τα παπούτσια της σε
κάποια που ήταν ξυπόλητη. Ξένοι μας προσέφεραν στο δρόμο χρήματα και
πετσέτες με λόγια καλωσορίσματος. Η επίσημη αρωγή και βοήθεια υπήρξε
συνεχώς εχθρική, αναποτελεσματική και ρατσιστική. Υπάρχει περισσότερο
μαρτύριο απ' όσο θα έπρεπε. Χάθηκαν ζωές που δεν χρειαζόταν να χαθούν.

eXTReMe Tracker